Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas

DENUNCIA. TI PODES

2010-07-02T04:53:00.000-07:00

ESTAMOS A FACER DENUNCIAS DE TODO O QUE NON SEXA ACCESIBLE A TODAS AS PERSOAS: Rampas, beirarrúas, transporte público, comercios, edificios públicos,... ou todo aquilo que consideredes que non é o suficientemente accesible para todos e todas
PRECISAMOS A VOSA AXUDA POIS NON PODEMOS ESTAR AO TANTO DE TODOS OS PROBLEMAS DE ACCESIBILIDADE DE HAI. AGRADECEMOS TODOS OS DATOS QUE NOS POIDADES FACILITAR.

(Por exemplo, esta beirarrúa da foto)

XA TEMOS MEDIADORA DAS PERSOAS CON DIVERSIDADE FUNCIONAL

2010-07-02T03:05:00.000-07:00

Entrevista que collemos do Diario de Ferrol e publicamos para que poidades ver os pensamentos da persoa encargada de "mediar" polos nosos dereitos

Lucía Pérez, Mediadora de las personas con diversidad funcional

Su vida cambió radicalmente en el año 2000 cuando le diagnosticaron una enfermedad que la dejaría en una silla de ruedas. Desde entonces lo ha tenido claro y, con la premisa de que “la silla está debajo del culo, no en la cabeza”, se hizo socia de la ASCM y empezó una nueva vida marcada por el trabajo, la constancia y la defensa de los intereses de las personas del colectivo al que representa.Un trabajo que no ha hecho más que empezar.

Entrevista de Montse Fernández
El pasado tres de mayo la Comisión de Accesibilidad acordó elegir a Lucía Pérez Pereira como mediadora de las personas con diversidad funcional de la ciudad, decisión que fue ratificada en el pleno de final de mes. Se trata de un órgano de participación a través del cual esta persona se convertirá en el nexo de unión entre las asociaciones y colectivos de personas con diversidad funcional de la ciudad y los poderes públicos o, lo que es lo mismo, el gobierno municipal. Así, su principal tarea será trasladar a los políticos las necesidades y dificultades con las que se encuentra el colectivo, así como analizar aquellas actuaciones que se lleven a cabo en la ciudad y que puedan resultar lesivas para sus derechos e intereses. Se trata, en definitiva, de un órgano de asesoramiento y que podrá acudir a los plenos o comisiones informativas “con voz pero sin voto”, como ella misma puntualizó.
A la espera de tomar posesión de su cargo, Lucía Pérez está feliz por su reciente elección como Mediadora y ya tiene en mente muchas cosas que se deben mejorar en la ciudad. De este asunto y otros quiso hablar con Diario de Ferrol.
—¿Para cuándo la toma de posesión del cargo?
—Aún no lo sé, supongo que de cara a la próxima semana, ya que el lunes me reuniré con María –concejala de Benestar– y ya hablaremos de eso y muchas cosas más.
—¿Que implica para usted convertirse en mediadora?
—En el plano laboral, desde luego que voy a tener muchísimo trabajo, seguro. Probablemente voy a recibir muchas críticas porque no es fácil trabajar al gusto de todos y además esto no es cosa de un sólo día. También es muy necesario el apoyo de todos los colectivos y del propio Concello, ya que yo puedo saber mucho de diversidad funcional pero sé muy poco de la sensorial, motivo por el cual necesitaría el respaldo de estas persona para aprender. De hecho una vez que se abra la oficina en la Casa Solidaria espero reunirme con todas estas personas.
—¿Que la llevó a presentarse para este puesto?
—Lo primero que me llevó a presentarme es que creo que valgo para este puesto, sino no me hubiese presentado. Además, yo tengo una visión más global del problema porque hoy soy una persona discapacitada, pero hasta el año 2000, que fue cuando me vino la enfermedad, yo era una persona normal, por eso creo que puedo ver las cosas desde los dos puntos de vista.
—¿Cuál es el principal inconveniente con el que se ha encontrado?
—Sobre todo las barreras sociales, que aún existen, porque por muchas barreras arquitectónicas que nos quiten es difícil avanzar con las sociales. Aveces los mismos discapacitados somos los que ponemos estas barreras. Siempre recuerdo al primer terapeuta que me sentó en una silla de ruedas y me dijo la silla está debajo del culo, no en la cabeza. Hoy soy yo quien da este consejo a la gente.
—¿Qué le pareció la Casa Solidaria?
—Me pareció muy bien, muy bonita, pero eché de menos algunas cosas como el sistema de voz para invidentes en los ascensores, ya que ellos deben saber en que piso están en cada momento. En los baños, por ejemplo, uno de los espejos está puesto de tal forma que una persona en silla de ruedas no se puede ver, algo que se solucionaría con un poco de inclinación. Otro de los detalles que aprecié y que seguro que aún se puede solucionar junto a los otros es el mostrador que está situado a la entrada del inmueble. Es muy alto para personas que, como yo, utilizan silla de ruedas. Bueno son detalles, las virtudes y defectos reales se ven cuando empiezas a utilizar el edificio.
—¿La figura del mediador surge del desconocimiento de los políticos?
—A ver, yo creo que el desconocimiento es relativo, ya que nuestras quejas y reivindicaciones llegan a diario a todas las Administraciones y al Concello de Ferrol en nuestro caso concreto. Yo creo que lo que hay es falta de interés. A partir de ahora como mediadora que soy les trasladaré en los plenos y comisiones todas las cosas que vayamos viendo.
—¿Como qué?
—Pues, por ejemplo, las rampas de acceso a edificios públicos. Ahora nos la pusieron en la biblioteca de Ferrol, por la parte de atrás, pero enseguida se llena de maleza y hierbas y tardan mucho en adecentarla.
—¿Cuáles son las primeras carencias que perciben en una ciudad como Ferrol ?
—Uno de los problemas importantes se produce a la hora de ir a la playa. Es una pena vivir en una ciudad como Ferrol y no poder bañarse en las playas. Los accesos son imposibles. Además, en los lugares que hay pasarela, ésta se acaba de repente dejando tirada a los usuarios en medio de la playa por donde pasa todo el mundo. De ir a bañarnos ni hablar, es imposible, ya que ninguna de las pasarelas llega al agua y siempre dependes de alguien que te ayude.
—¿Qué playas disponen de pasarela?
—Que yo sepa la de Caranza, A Graña y Doniños, pero ninguna tiene pasarela que llegue hasta el mar.
—¿Y el transporte?
—Fatal. Fíjate que ni tan siquiera ahora con el Xacobeo podemos ir a Santiago de Compostela en autobús, ya que ninguno de ellos está acondicionado. Pero no sólo para ir a Santiago, no podemos coger el famoso Noitebús que tanto anuncian y no digamos para ir a las playas, ninguno está adaptado para personas con movilidad reducida. Yo, por ejemplo, estudio en la UNED y para ir a mis clases dependo de un compañero que me lleva en su coche, ya que en transporte público es imposible para mí. Otro de los problemas que tenemos las personas con problemas de movilidad es que necesitamos de rehabilitación constante y el autobús nos deja en el Arquitecto Marcide pero no nos acerca al Novoa Santos, que es donde está el área de rehabilitación. Yo para ir a una revisión, por ejemplo, dependo de mis padres o amigos. Ésta es una de las cuestiones que tendré que hablar con María López.
Estos temas y otros problemas de la ciudad como aceras demasiado estrechas o en mal estado, falta de accesos a edificios públicos, adaptación de medios de transporte y mejoras en la accesiblidad de las playas, son sólo algunas de las reinvidicaciones de la mediadora Lucia Pérez, que irá añadiendo a su lista además de las que le hagan llegar el resto de colectivos con diversidad funcional de la ciudad.

O CONCELLO É DE TODOS E PARA TODOS E TODAS

2010-06-24T03:01:00.000-07:00

O Valedor do Pobo danos a razón de que a Porta de atrás do Concello ten que estar aberta para todo o mundo e non pechada, apta só para persoas con movilidade reducida, ou polo menos que ao garda lle pareza que teñen movilidade reducida.
Tras enviar varios escritos ao concello, dos que non tivemos contestación, enviamos ao Valedor a nosa queixa de que se nos discrimina a entrar pola porta traseira do edificio do Concello, pero atopamos unha pequena barreira pois está pechada e só pode ser aberta polo garda de seguridade que é quen decide se a persoa ten ou non a posibilidade de pasar... Se te moves en cadeira de rodas é evidente para él a movilidade reducida, pero se non a levas o non levas un bastón, tes que facer por subir as escadas da Porta Principal...E se non podes, quedas sen poder entrar no edificio do Concello...E isto é grazas as novas normas do concello...Un edificio que ata fai pouco era público, converteuse en algo exclusivo para quen poida subir as escadas ou demostre que ten movilidade reducida.
¿Temos que levar unha identificación na frente? ¿Acaso non é discriminación ter unha entrada só para persoas con movilidade reducida?
Queremos entrar por unha porta ou entrada para todas as persoas, sen excluir a ninguén.
Agora do Concello din que van facer unha pasarela, ¿e mentres non está lista? ¿seguen facendo segregación? ¿Vannos facer un carné? ¿Poñeránnos unha identificación na frente, que sexa ben visible??
Segundo dí o Valedor do Pobo, temos dereito a entrar por unha mesma porta; e o Concello ten que facelo efectivo...¿Será verdade que somos iguais en dereitos?

AXUDAS PARA A PROMOCIÓN DA AUTONOMÍA PERSOAL E A ACCESIBILIDADE (NON PERIODICAS)

2010-04-12T09:08:00.000-07:00

A consellería de Traballo e Benestar Social abriu o prazo para solicitar as axudas para a Promoción da Autonomía Persoal e a Accesibilidade (Axudas non periódicas)

O mércores 7 de abril saiu publicado no DOGA a orde que establece as bases reguladoras para a solicitude das axudas individuais non periódicas para as persoas maiores e persoas con discapacidade.

A finalidade das axudas é a de colaboura en determinados gastos. O prazo remata o 7 de maio.

- Apoiar á persoa co axudas técnicas ou produtos de apoio:

Máximo subvencionable: 2.500 €

- Facilitar as adaptacións do fogar e eliminación de barreiras arquitectónicas e de comunicación no interior da vivenda:

Máximo subvencionable: 3.000 €

- Adquisición de prótesis dentales e audífonos

500 € para protesis dentales e 800 € para audífonos

Financiaranse só aquelas actuacións que foran realizadas no ano 2010

No caso de teren algunha dúbida, atenderémolo gustoso nas nosas oficinas, prestándolles a nosa axuda para toda a información que precisen.

PRIMEIRO BEBÉ SELECCIONADO PARA NON TER DISTROFIA MUSCULAR

2010-04-12T08:01:00.000-07:00

A DIAGNOSE XENÉTICA PREIMPLANTATORIA EXTÉNDESE EN ESPAÑA

Esta nova publicouse nun xornal de Barcelona o día 26 de Febreiro deste mesmo ano:

A implantación de embrións sans corta a transmisión de enfermidades graves ás próximas xerazóns

O primeiro bebé seleccionado xenéticamente en españa para non ter unha rara enfermidade hereditaria chamada distrofia muscular facio-escápulo-humeral (DFSHC) naceu no hospital Quirón de Barcelona. O nacemento de Carla , que pesou 2.480 gramos e mediu 46,5 centímetros, produciuse o pasado 9 de marzo. Na súa familia rexistráranse casos da enfermidade polo que os seus pais sometéronse a un tratamento de reproducción asistida no que analizáronse xenéticamente os embrións. Isto permitiu distinguir aqueles que podían sufrir ou transmitir a enfermidade e implantar únicamente no útero da nai embrións sans. Esta técnica de selección embrionaria introduciuse na década pasada e nos últimos anos extendeuse o seu uso para prever enfermidades hereditarias graves. Carla é o primeiro caso no que a técnica empléase para evitar a DFSHC. Ao non seren portadora da alteración xenética que causa a enfermidade, non transmitirá a doenza aos seus fillos, si é que algún día os tivera. Asemade, a diagnose preimplantatoria axuda a erradicar enfermidades graves xa que corta a súa transmisión dunha xerazón á seguinte...

Para máis información:
http://www.lavanguardia.es/free/edicionimpresa/20100326/53898020081.html
http://www.lavanguardia.es/premium/edicionimpresa/20100326/53898020081.html

DIVERSIDADE SEN FRONTEIRAS

2010-04-12T07:51:00.000-07:00

Traducimos este artigo aparecido na Revista Paris - Match no mes de Marzo:

O drama de Dede, o home-árbore

O seu caso médico apaixonou ao mundo enteiro logo da difusión da reportaxe de Discovery Channel titulado " O Home-árbore ". A pesar de numerosas operacións, o indonesio Dede segue sufrindo sempre de verrugas xigantes.

É un home que quere vivir como todo o mundo, que leva pequenas lentes redondas e vive coa súa familia nun pobo de Indonesia. A consecuencia dun corte sen importancia na perna, este sinxelo pescador converteuse moi ao seu pesar nunha besta de feira cuxas visitas ao hospital apaixonan á prensa local. Alcanzado por unha forma rara dun papilomavirus humano (HPV), sofre de verrugas xigantes que parecen brotar sobre o seu corpo e a súa cara, coma se o home mudase co transcurso dos meses e anos nunha bela árbore completamente viva. Co desenvolvemento da enfermidade, foi despedido do seu traballo e a súa muller abandonouno, deixándoo cos seus dous nenos.
Para sobrevivir tivo que exporse nun espectáculo de feira como "monstro" aínda que a súa aparencia non tiña nada de simulación.

Unha nova operación o xoves

O seu paso pola televisión americana nunha reportaxe de Discovery Channel titulado "O Home-árbore" foi criticado polas autoridades indonesias, reprochando aos xornalistas o querer explotar a súa imaxe física para un documental sensacionalista, sen contrapartida financeira. Con todo, isto permitiulle ao "Home-árbore" ser examinado polo especialista en dermatoloxía da universidade de Maryland, Anthony Gaspari, que fixou un protocolo de coidados precisos, afirmando a súa impotencia ante este caso sen precedente. Ademais dunha forma particularmente virulenta do papilomavirus humano - virus que provoca as verrugas baixo diferentes formas-, Dede é vítima dunha anomalía xenética que non permite ao seu corpo loitar contra a infección.

O domingo, Dede, escoltado pola súa familia e os seus pais, volveu ao hospital de Bandong, ao oeste de Xava. Sufrirá unha nova operación cirúrxica o vindeiro xoves para quitarlle verrugas que crecen sobre os brazos e sobre as pernas. Dede xa pasou polo quirófano en oito ocasións, cun índice de curación do 90 % para as diferentes zonas tratadas, o que demostra un verdadeiro progreso ata se non pode esconder as numerosas verrugas que percorren o seu corpo, particularmente as dos membros superiores e inferiores. Hoxe, á idade de 37 anos, non é xa unha fonte de pullas, senón máis ben o símbolo dunha coraxe inaudita ante a inxustiza da enfermidade.

http://www.parismatch.com/Actu-Match/Monde/Actu/Le-drame-de-Dede-l-homme-arbre-171226/

Olga Álvarez Villaverde

Del Blog "La sonrisa de Arturo"

2010-03-29T09:29:00.000-07:00

Bases para unha EDUCACIÓN INCLUSIVA

2010-03-29T02:46:00.000-07:00

Bases para unha renovada educación inclusiva
DOCUMENTO DO CERMI

Dende fai uns meses vense de falar e traballar por acadar un Pacto Social e Político pola Educación, que oriente o noso sistema educativo hacia a calidade, a equidade e a utilidade social. A Discapacidade organizada quixo dende o primeiro momento participar nese debate, longo tempo postergado, formulando propostas para que a reactivación da Educación Inclusiva e a xestión da diversidade foran elementos de primeira importancia dese tan esperado acordo. O Pacto que se está a fraguar e cuxa necesidade é ineludible, polo que non é entendible un fracaso, debe incorporar unhas bases firmes e nítidas, en pro da educación inclusiva, que poderíamos comprimilas deste xeito:

Establecer coma marco orientador e de referencia necesaria da lexislación, as políticas e as decisións e prácticas educativas dos Poderes Públicos a Convención Internacional sobre Os Dereitos das Persoas con Discapacidade, adoptada por Nacións Unidas en Decembro do 2008 e vixente e plenamente aplicable en España dende Maio de 2008. En especial o seu artigo 24, consagrado á Educación Inclusiva das Persoas con Discapacidade. A lexislación estatal e autonómica debe revisarse con celeridade para que exista unha completa acomodación entre a visión da educación Inclusiva da Convención e o noso sistema educativo.

Garantir o principio de acceso normalizado do alumnado con discapacidade aos recursos educativos ordinarios, sen discriminación ou segregación de nengún tipo por esta circunstancia, proporcionando os apoios necesarios para que a educación inclusiva nun entorno educativo aberto sexa sempre realidade. Do mesmo xeito, é preciso asegurar a libre elección do proceso educativo por parte do alumno con discapacidade ou os seus representantes legais, respetando as suas preferencias para, o cal levaranse a cabo os axustes razoables que sexan precisos.

Dirixir as estructuras de educación non normalizada aínda existentes no noso país hacia a súa plena converxencia co modelo de educación inclusiva, convertíndose en recursos e apoios para o éxito da ensinanza en entornos ordinarios.

Incorporar os principios de non discriminación, accesibilidade universal e deseño para todos nos procesos de ensinanza-aprendizaxe e nos de avaliación, na aplicación dos materiais didácticos e nas novas tecnoloxías, así coma nos contidos de formación do profesorado.

Asegurar que os proxectos educativos dos centros incorporen plans de atención á diversidade que teñan reflexo entre os indicadores de calidade dos mesmos, así coma na aplicación do principio de equidade.

Adecuar as novas tecnoloxías aos principios de accesibilidade universal e deseño para todos co obxeto de que os estudantes con discapacidade atopen nelas unha oportunidade e non unha barreira, no acceso á información, á comunicación e ao coñecemento.

Incorporar o deseño para todos e a accesibilidade universal na proposta curricular de formación e na adquisición de competencias prevista nas distintas titulacións universitarias

Asegurar que o Plan de Bolsas e axudas ao estudo estea ao alcance de tódolos estudantes con discapacidade, independentemente do grao e tipo da mesma.

Promover a coordinación do profesorado que imparte os diferentes niveis e a adecuada orientación psicopedagóxica co obxecto de posibilitar o tránsito do alumnado con discapacidade entre as distintas etapas educativas, para a súa posterior capacitación profesional e inserción no mundo laboral.

Desenvolver e facer efectivos por parte das Administracións competentes os mandatos en materia educativa recollidos na Lei 27/2007 de 23 de Outubro, pola que se recoñecen as línguas de signos españolas e regúlanse os medios de apoio á comunicación oral das persoas xordas, con discapacidade auditiva e xordocegas.

Fomentar a coordinación co movemento asociativo da discapacidade e das súas familias para a mellora dos procesos de inclusión e atención ao alumnado con discapacidade e das suas familias.

CERMI

ASISTENTE PERSOAL

2010-03-29T02:30:00.000-07:00

O CERMI (Comité Español de Representantes de Persoas con Discapacidade) reclamou ás Comunidades Autónomas que fagan extensiva a figura do asistente Persoal dentro das prestacións para a Autonomía e Atención á Dependencia (SAAD)
Coma prestación que promove a autonomía persoal, o CERMI considera que a asistencia persoal está ben lonxe de acadar os esperados niveis, polo que hai que fomentar o recoñecemento ás persoas beneficiarias do SAAD.
A 1 de Marzo de 2010, só había 698 prestacións de asistente persoal recoñecidas, o 0.12% do total de prestacións do Sistema; 540 delas pertencen ao País Vasco.A maioría das CC.AA. no recoñeceron nengunha prestación deste tipo.
Os servizos sociais autonómicos que propoñen os programas de atención deben dispor dun maior coñecemento desta figura e terla moi en conta á hora de establecer as prestacións máis axeitadas para cada persoa.
Asemesmo, o CERMI reclama que se creen oficinas de vida independente por parte de cada Administración Autonómica,ligadas co movemento asociativo da Discapacidade, para xestionar estes servizos de asistencia persoal e a sús difusión e o fomento dese estilo de vida.
Para ampliar o recoñecemento desta figura, a prestación da Asistencia Persoal ten que ser reforzada legalmente, polo que no momento da revisión do SAAD, o CERMI plantexa que esta figura poda aplicarse a tódalas persoas en situación de dependencia, á marxe do seu grao ou nivel, e para todo tipo de actividades da persoa.

A MIRAGRE DA RAMPA

2010-03-01T08:30:00.000-08:00

Unha persoa con Diversidade Funcional describe o periplo ao que se enfronta cada vez que viaxa no autobús urbán.

" Acostumo a utilizar a liña de tranvías 1-2 Porto -Neda e tamén a liña 7 A Faísca - Correos. A boa sorte é que os autobuses teñen rampa, a mala sorte é que a rampa ten o costume de non funcionar. Ista dualidade convirte calquera traslado intrascendente nunha especie de safari urbán, cheo de perigos e incertidumes. ! É a emoción de vivir en Ferrolterra: Unha aventura constante!

Chamo á empresa Tranvías del Ferrol e pregúntolles se non sería posible que as rampas foran revisadas cunha certa frecuencia e contéstanme que os usuarios montarían un escándalo se retirasen algún autobús para revisalo.
O certo é, que eu penso que non sería preciso retiralos un día enteiro, porque a revisión principal é ver se as rampas teñen lixo ou terra que van recollendo, sobretodo agora no inverno,e limparllo e comprobar que os tornillos que as suxeitan estean ben axustados para que tódalas pezas encaixen perfectamente. Si un empleado de mantemento fora achegándose ás paradas do principio ou fin do percorrido e comprobase se todo estaba correcto, non levaría máis de dez minutos e aforraría a mala imaxe que levaron os usuarios o outro día cando, na hora punta, o autobús mandou abrir a rampa e ésta negouse a sair.. Unha persoa en cadeira de rodas que estaba no autobús non puido baixar (non houbo problema ao subir. O conductor tentou de abrila por tódolos medios que se lle ocurriron, pero non obtivo resultado, namentres a xente poñía cara de "póquer" e agardaba a que chegase o seguinte autobús. Algúns fóronse andando, os demáis agardaron un pouco e foron trasladados ao seguinte vehículo da empresa e a persoa que estaba na cadeira de rodas, quedou agardando a que chegase o responsble de mantemento da empresa. Por algún estrano motivo,a rampa non foi arranxada inmediatamente e, esta persoa, ao fin, baixou do bus polo aire..grazas ao conductor, ao responsable de mantemento e a outro conductor que pasaba por alí naquel intre. Foi a última semán do mes de xaneiro e fun eu mesma quen saiu voando..."

Co optimismo que me caracteriza, atrevínme a pensar que un incidente coma aquel non se produría en mil ano, pero á seguinte semán volvín a viaxar no bus e, aínda que a miragre da rampa produciuse no primeiro intre, houbo que facer varios intentos hasta que, finalmente, o conductor tivo que baixar a remexela un pouco para que reaccionase.
Durante todo o percorrido, os meus miolos estaban en alerta máxima tentado adiviñar cal sería o compotamento da rampa en destino: ¿Abrirá, Señor?... As viaxes comezan a ser unha cuestión divina e o final feliz da excursión soamente depende da fe que se poña nelo. Alcanzámola parada e o mecanismo comezou a funcionar. Outra vez ocurrira a miragre e baixei sen nengún tipo de problema, sentíndome coma o pobo xudeu ante a apertura das augas do "Mar Rojo". Sen embargo, non puiden evitar a curiosidade de saber se a rampa voltaba ao seu cubil e aí comezou , de novo o trasfegar do conductor entrando, saíndo e remexendo na rampa para acabar por apretarlle os tornillos para que , ao fin, o mecanismo acabou encaixando..

¿Non sería máis sinxelo se cada dez ou quince días alguén acodira a axustar esas pezas e a limpar o lixo?

Olga Alvárez Villaverde

Pacto educativo ¿Cando? e ¿Para quen?

2010-03-01T07:40:00.000-08:00

A EDUCACION INCLUSIVA ,
UN DEREITO FUNDAMENTAL

Coma xa estaredes enterados, un grupo de nais de pequenos/as con diversidade funcional, promotoras da iniciativa "Inclusión en el Pacto Educativo de Estado", co Apoio do Foro de Vida Independente, presentaron o martes,16 de febreiro, no Congreso dos Deputados o "Libro Rojo de la Educación Española" no que se recollen múltiples testemuñas de pais e nais que contan os casos de discriminación que sofren os seus fillos/as con Diversidade Funcional nas escolas. Este é un libro aberto, no que séguense recollendo casos, aínda que non debería de terse editado nunca.
Nas reunións que mantiveron cos deputados da comisión para as políticas integrais da discapacidade e a educación de PSOE, PP, UPyD y CIU, estas nais foron capaces de facelos partícipes das medidas necesarias para a educación destes pequenos con necesidades educativas especiais en termos de dignidade e respeito aos seus dereitos humáns.
Todos amosaron o seu interese e comprometéronse a traballar e estudar propostas concretas para chegar a ter unha educación en Igualdade de Oportunidades para tódolos pequenos.

A "Plataforma" valorou moi positivamente tódolos encontros e consideran aberta unha vía de colaboura para contribuir a un Plan Nacional de Reactivación da Educación Inclusiva.

http://pactoeducativoparatodos.blogspot.com/2010/02/carta-al-presidente-del-gobierno.html
http://www.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fpactoeducativoparatodos.blogspot.com%2F2010%2F02%2Fplataforma-inclusion-en-el-pacto.html&h=93c83af88e7f980faa69a294cae54692

Por outra banda xa está á nosa dispor en http://pactoeducativoparatodos.blogspot.com/ O "libro Rojo de la educación inclusiva",máila documentación que manexaron estas nais cos deputados, no que seguen a traballar para desarrollar propostas.

FORO DE VIDA INDEPENDIENTE : "NADA SOBRE NOSOTROS SIN NOSOTROS"

Esta plataforma de nais constituiuse na rede social Facebook e podedes atopala coma:

INCLUSION EN EL PACTO EDUCATIVO DE ESTADO

Trofeo Cidade de Ferrol . Halterofilia Adaptada

2010-03-01T07:34:00.000-08:00

Trofeo Cidade de Ferrol . Halterofilia Adaptada

2010-03-01T03:50:00.000-08:00

Como supoño que algúns xa sabedes, o pasado sábado 20 de Febreiro, celebrouse o II Trofeo "Cidade de Ferrol" de Halterofilia Adaptada, puntuable para o Campionato Nacional. A noite anterior, a do venres día 19 celebrouse, como xa fai anos (18 facía este ano), a Gala Do Deporte Ferrolán, que concedeulle unha mención ao noso deportista Luis Pita, polos seus esforzos e logros neste minoritario deporte, demostrando a súa valía.
O noso campión, demostrou, novamente o que é, un campión e para amosádevolo vou colgar unhas cantas fotos do dito evento, no que ides poder apreciar a calidade dos participantes.

É de agradecer a desinteresada colaboración de dous deportistas de élite, neste deporte, que se prestaron a facer unha pequena exhibición da súa valía, así coma a botar unha man en canto á organización.

XORNADAS SOBRE ENFERMEDADES RARAS

2010-03-01T01:33:00.000-08:00

Eiquí tendes un resume da Xornada sobre Enfermedades Raras que se celebrou en Ferrol o día 23 de Febreiro do 2010

Abre as Xornadas o Alcalde de Ferrol, Vicente Irisarri Castro e tras del comeza a falar o Director do CAMF Ferrol, Fernando López Díaz, que vai actuar coma moderador na primeira das mesas.

Miguel e Begoña fan entre os dous unha exposición inicial de conceptualización e concienciación da sociedade sobre as enfermedades Raras. (E.R.), na que se nos falou dos proxectos que ten o IMSERSO, baixo as recomendadcións da U.E.

O centro CREER (Centro de Referencia Estatal de Enfermedades Raras) surxiu coma un apoio ás persoas diagnosticadas ou con sospeita de sufrires unha E.R..

Neste centro contan cunha serie de recursos rehabilitadores e dentro deses recursos contan coa presenza do médico rehabilitador Yerko Ivánovic Barbeito, quen leva a cabo unha terapia individualizada, pois considera que cada persoa reacciona de diferente xeito, aínda padecendo a mesma enfermidade.

O seu lema é : INCURABLE NON É INTRATABLE

Coméntanos o Dr. Yerko Ivánovic os pasos que el segue para evaluar a capacidade física de cada persoa, entre os que se atopan:

- medición de forza

- Rango de movementos

- Deformidade da columna

- Función Cardio- Pulmonar

- Capacidade Intelectual

Mide as discapacidades por:

- Movilidade

- Funcionamento dos membros inferiores

Traballa con distintas técnicas de terapia e rehabilitación, coma son:

- Concepto Bobath

- Perfetti ( Ejercicio Terapéutico Cognoscitivo

- Kabat (Fisioterapia Neurológica)

O ejercicio físico é un traballo especializado e específico da capacidad de cada persoa. Mide a capacidad cardio-pulmonar de cada persoa, baseándose na Escala NYHA, para enfermos do corazón

La NYHA define catro clases de IC, con base a valoración subxetiva que fai o médico durante a anamnesis (interrogatorio) sobre a presenza e severidade da disnea que polo xeral acompaña á IC.

Grado I: Non se experimenta limitación física ao movemento, non aparecen síntomas coa actividade física rutinaria, a pesares de haber disfunción ventricular (confirmada por exemplo, por ecocardiografía).

Grado II: lixeira limitación ao exercicio, aparecen os síntomas coa actividade física diaria ordinaria (por exemplo subir escadas) resultando en fatiga, disnea, palpitacións. Desaparecen co reposo ou a actividade física mínima, momento no que o paciente está máis cómodo.

Grado III: Marcada limitación ao exercicio. Aparecen os síntomas coas actividades físicas menores (como o caminar). Desaparecen co reposo.

Grado IV: Incapacidade para realizar calquera actividade física. Aparecen os síntomas aínda en reposo.

Sinala como “alarmas” para o ejercicio físico varios casos:

- Excesiva debilidade antes dos 30 minutos de realización de ejercicio físico.

- Dolor muscular máis alá das 48 horas.

- Calambres

- Disnea

- excesiva pesadez das extremidades.

Falou sobre a escoliose e o uso prolongado da cadeira de rodas; fixo a recomendación de que mentras as persoas con enfermidade Neuro Muscular poidan manterse en pe, máis que seña apoiados nos seus brazos, previndo así as retraccións. Asemesmo, recomenda certas posturas e ejercicios para esto mesmo, previr as retraccións en pacientes que non señan capaces de poñerse en pe.

Sinala coma moi importante a “Bipedestación”

Recomenda facerse cun pulsiómetro, para poder levar un control da frecuencia cardíaca de cada quen e facer así unha terapia individualizada, unha rehabilitación específica.

Mide os rangos de pulsacións cardíacas segundo a escala de Börg, collendo os rangos A (de 121 – 140 puls.) e B ( de 141 – 152 puls.).

Hai que ter moito coidado coas endocrinopatías que precisan asistencia ventilatoria: CPAP , BIPAP , IPPV

Fai, asimesmo, un estudio sobre o funcionamento da vexiga e os esfínteres, estudando o grao de control perineal das persoas, así coma un estudo das feces (escala de Bristol. Dr. Sánchez Ramos. HNP Toledo), para controlar o funcionamento do intestino, poidendo, incluso ter que chegar á toma de medicación para solventar algún tipo de fallo intestinal.

Basease no índice de Barthel (actividades da vida diaria) para levar a cabo un estudo sobre o grao de dependencia de cada persoa, ademáis do FIM (Functional Independence Methods).

No serán, falan algunhas persoas ou familiares de persoas afectadas por algunha enfermidade rara. Algunhas considéranse ven atendidas, outras, pola contra, abandoadas polo servicio sanitario.

Destacar que, a pesar das distintas formas de ver as doenzas, todos presentan un grande afán de loita , sobretodo contra aqueles que pretenden “pasar” deles.

PERSOAS AFECTADAS OU FAMILIARES:

Estrella Pita Sixto. Afectada de Ataxia

Lidia Campos . Afectada de Parapesia Espástica Familiar

Mónica. Madre de Laura

Loli. Madre de Sara. Afectada de Fibrosis Quística

Ramón Moreira Leira. Afectado de Ataxia (Gen da Costa da Morte)

Thais. Trabajadora social de ASEM Galicia

ENLACES DE INTERESE

yerkoivanovid@gmail.com

yerko@yerkoivanovic.com

ivanovic@eg.yu

yivanovic@imserso.es

WEB del IMSERSO : www.imserso.es

www.enfermedades_raras.es

AGA = Asociación Gallega de Ataxia

Presidenta : Estrella Pita Sixto

FEGEREC = Federación Galega de Enfermedades Raras e Crónicas

Delegada para Galicia : Lidia Campos

AEPEF = Asociación Española de Parapesia Espástica Familiar

ORPHANET

ASEM Galicia

GAEC Vigo

Federación ASEM

FEDER

COCEMFE

VAVI = Asistente Persoal

Iván García. Licenciado en Actividad Física e Deporte

ENSAIOS SOBRE A POLIO

2010-02-25T00:08:00.000-08:00

Para aqueles/as aos que lles poida interesar, esta noticia saiu publicada nun periódico galego. Fixádevos ben no que fixeron... (Podedes facer comentarios)
http://elprogreso.galiciae.com/pdf_files/01022010compendio_2.pdf

ENGADESE O PUNTO 10 NO PACTO EDUCATIVO DO ESTADO ESPAÑOL

2010-01-29T13:08:00.000-08:00

Puntos que se están a debatir no Pacto para a Educación:

1. Que todos os estudantes rematan o ensino obrigatorio co coñecemento, as competencias esenciais e os valores necesarios para o desenvolvemento persoal e profesional para a súa continuidade en estudos posteriores no ámbito da formación e aprendizaxe ao longo da vida.

2. Acadar unha taxa de graduación en post-estudos obrigatorios (escola de ensino secundario ou de alta) 85%, con especial énfase no aumento de diploma de nivel medio de formación profesional.

3. Incorporar a tecnoloxía da información e comunicación como instrumentos de traballo comúns en diferentes áreas do coñecemento de todos os niveis educativos.

4. Promover un conxunto de accións na escola e na vida social, a fin de garantir que todos os mozos a se expresar correctamente, polo menos nunha lingua estranxeira, en especial o inglés.

5. Tomar as medidas necesarias para que tanto a formación profesional inicial, que se ensina no sistema de ensino, como a formación profesional ea formación para o emprego, a resposta ás novas necesidades dos diversos sectores produtivos.

6. Promover a excelencia, a investigación, innovación, transferencia de coñecemento e divulgación da cultura científica e humanística no ensino universitario.

7. Impulsar a formación ea aprendizaxe ao longo da vida, a través da adopción de medidas destinadas a facilitar a formación eo emprego compatible tanto para rapaces como para adultos que precisan mellorar os seus niveis de habilidade para aumentar as súas posibilidades de empregabilidade.

8. Asegurar que ningún estudante é privado de un estudio máis profundo, debido á falta de recursos financeiros, aumentando os límites para cualificar a bolsas e axudas incentivar o desempeño estudantil.

9. Promover un contrato social que garante gran educación nos valores dunha sociedade avanzada democrática, coa participación especial das familias, dos profesores e dos medios de comunicación.

10. Promover a educación inclusiva, o recoñecemento da diversidade e do multiculturalismo, e proporcionar os medios e recursos para asegurar a plena inclusión e integración, a igualdade de oportunidades para os alumnos con necesidades especiais de apoio educativo.

• Fontes:
http://www.educacion.es/dctm/ministerio/horizontales/prensa/documentos/2010/conferencia-sectorial-propuesta-pacto.pdf?documentId=0901e72b800adfb5

http://www.educacion.es/portada.html

FOMENTAR NON DÁ DEREITO, EXIXIR INCLUSION NAS AULAS ORDINARIAS SÍ

2010-01-29T12:11:00.000-08:00

PUBLICAMOS Y DEFENDEMOS EL SIGUIENTE COMUNICADO DE PRENSA APARECIDO EN LOS MEDIOS POR EL CUMPLIMIENTO DE LOS ARTICULOS 19 Y 24 DE LA CONVENCION DE LA ONU

Ante el insostenible rechazo y exclusión por parte de los centros escolares y administraciones educativas, un grupo de padres y madres de niños con diversidad funcional (discapacidad) son los promotores de la campaña "Inclusión en el Pacto Educativo de Estado", para exigir que en el mismo se añada un décimo punto que contemple la educación inclusiva de sus hijos y cumpla íntegramente lo dispuesto en la Convención de la ONU sobre los derechos de las personas con discapacidad y en la Ley Orgánica de Educación, independientemente de la administració n responsable del proceso educativo. Hasta el momento son más de 3.800 personas las que han apoyado esta iniciativa a través de Internet.

Hacen llegar cartas a las comisiones de educación y políticas integrales de la discapacidad del Congreso de los Diputados, así como a las Consejerías de Educación de todas las comunidades autónomas, en las que solicitan reunirse y poder exponer sus propuestas.

Es imprescindible que el Pacto educativo de Estado se articule sobre la base del respeto a los derechos humanos de todos, también de los niños con diversidad funcional, para lo que proponen un décimo punto en el que se garantice el cumplimiento de la Convención de la ONU sobre los Derechos Humanos de las personas con discapacidad, en especial el artículo 24, eliminando las barreras al aprendizaje y a la participación.

Hay que dar un giro importante en la filosofía que articula las bases educativas. La Educación es para todos y debe ser todo lo flexible que las necesidades de los alumnos planteen, propiciando los apoyos que cada uno precise - sea cual sea su diversidad- para garantizar la igualdad de oportunidades. Para llevar a cabo un modelo educativo inclusivo es imprescindible que todos los colegios tengan asegurada la accesibilidad en general: la física, la tecnológica y la Formación de todo el profesorado en diversidad.

Se trata de una cuestión de Derechos Humanos y en España, se vulnera a diario el derecho de los niños con diversidad funcional a una educación inclusiva y en igualdad de oportunidades con sus compañeros.

FORO DE VIDA INDEPENDIENTE

DERECHOS HUMANOS ¡YA!

¡¡¡NON A EXCLUSION! SI OS DEREITOS HUMANS!!!

2010-01-12T04:22:00.000-08:00

De Dia Mundial de la Discapacidad 03-12-09

Xa comezamos o 2010 con moitos proxectos por diante. Achegádevos ao local: Contamos convosco.

FELIZ NADAL A TODOS

2009-12-18T05:42:00.001-08:00

Felicidade a todos os que desexamos conseguir un mundo mellor e máis xusto. Estamos contentos porque liberaron a Aminadou Haidar e aproveitamos a ocasión para solidarizarnos coa causa saharaui. esta ano reiniciamos con forza a nosa actividade e esperamos continuar o que vén con cursos que iniciaremos pronto e denuncias de accesibilidade que foron a nosa maior preocupación no ano 2009.
Queremos retomar a ilusión dos anos setenta por un mundo máis xusto e máis accesible para todos os que temos diversidade funcional. Desexamos que os nosos gobernantes tomen partido pola nosa causa e deixemnos de ser invisibles aos ollos do mundo.

!!!FELIZ NADAL A TODOS!!!

NÓS, AINDA ESTAMOS AQUÍ

2009-12-04T04:33:00.000-08:00

Hola a tod@s:

Deixámosvos aquí un artigo de opinión de Marisol Bravos, cofundadora do "movemento asociativo" de discapacitados físicos de Lugo, Galicia e España. Ocupou os cargos de coordinadora de Auxilia-Lugo (1977-95), representante de Galicia na elaboración da LISMI (Lei de Integración Social de Minusválidos) (1977-82) e foi membro das xuntas directivas de COCEMFE, AUXILIA NACIONAL e COGAMI. Hoxe en día é escritora e segue exercendo de mestra.

Neste artigo, Marisol fala da polio e da post-polio.

"No Día Internacional da “diversidade funcional” (discapacidade) quero invitalos a remover na historia, non polo feito de mirar atrás senón porque está a condicionar o noso presente, o presente dos afectados de poliomielite.

A polio está erradicada; pero nós aínda estamos aquí. Os seus efectos marcaron as nosas vidas con desarraigos familiares, escolarización nula ou irregular, largas estancias en hospitais, axudas irrisorias, material ortopédico aparatoso... Ata fomos vítimas da caridade cristiá, debiamos ter resignación porque tiñamos o ceo gañado. Así aprendemos a vivir en permanente superación e esforzámonos como se non pasara nada porque a sociedade esixe cidadáns “perfectos”.

Unha deficiente e tardía política de vacinación disparou en España as taxas de infección dunha enfermidade que alcanzou a súa maior incidencia nos anos 50 e 60, atacando a unha xeración de nenos e nenas que servimos de “coelliños de indias”. A polio, causada por un poliovirus, afecta ao sistema nervioso central provocando deformidades, parálises nas extremidades de por vida e atrofias musculares. Atemorizaba á poboación non tanto polo índice de mortalidade, senón polas terribles secuelas. Seguro que case todos vostedes coñecen ou coñeceron a algún afectado/a. O brote máis significativo foi no ano 58 e ata o 63 podemos falar de consecuencias numéricas: uns 1300 nenos mortos e uns 11400 afectados. Son datos aproximados e que só representarían un 40/50% da realidade, segundo estudios recentes. Foi unha epidemia moi democrática xa que afectou a todas as capas sociais. A desigualdade veu despois.

Quero destacar que na prensa do ano 55 xa se sabe da existencia dunha vacina inxectable descuberta o ano anterior por Jonas Salk e que tres anos máis tarde aparece a vacina oral, de Albert Sabin. Ata o ano 58 só existiron accións de vacinación illadas promovidas por algunha empresa ou algúns pediatras. Dispensábase para tres sectores da poboación: a beneficencia dábaa gratis aos moi pobres grazas a doazóns de EEUU, un sector debía pagar 9 ptas. polas tres doses e os máis ricos 27 ptas. A maior parte da poboación non podía asumir este custe e non foi gratuíta ata o ano 63. Un estudio manipulado dicía que a vacinación era moi cara e o goberno considerou que evitar a poliomielite non era rendible. Casualmente nesa época construían a Valle dos Caídos.

Foron tempos nos que non estivemos exentos de loitas internas de poder entre o Seguro Obrigatorio de Enfermidade (SOE), asociado á Falanxe e dependente do Ministerio de Traballo e a Dirección Xeral de Sanidade (DXS), asociada ao sector católico e dependente do Ministerio de Gobernación. Eran as dúas institucións sanitarias da época que fixeron campañas de vacinación en paralelo. A finais do 62, o SOE nunha campaña de imaxe e expansión dita unha orde para vacinar gratis a todos os seus afiliados coa vacina inxectable. A DXS, que tiña a competencia de vacinar a toda a poboación, non tardou en reaccionar e, a principios do 63, publica tamén unha orde para defender a súa parcela preventiva e decide facer un ensaio con fins “administrativos”. Foi así como, no ano 1963, León e Lugo acolleron unha campaña secreta de vacinación que presentaba mala planificación e doses adulteradas ou incorrectas. Non se entende que utilizaran un modelo de vacina oral distinto en cada provincia, un deles non era aconsellable nin estaba admitido noutros países. En Lugo vacinouse nos meses de maio-xuño e outubro-novembro sen explicarlle ás familias que se trataba dun ensaio; tampouco os médicos tiñan moita información e a polio pasa a denominarse co número “080” quizais como un intento máis de ocultación á hora das “comunicacións”. Optouse polo modelo Sabin (oral) por ser máis económica e máis fácil a súa administración. A campaña piloto foi un éxito porque “debía” ser un éxito, independentemente do resultado. Esta experiencia de León e Lugo permitiu, ao ano seguinte, o primeiro plan de vacinación masiva gratuíta en España, cando xa o virus “profanara” miles de corpos infantís. Así unha xeración de españois padecemos unha enfermidade para a que xa existía vacina, dez anos antes.

Practicamente ata o ano 62 non se fala de polio ou se fala da vacina como pouco recomendable. Incluso se comenta que desapareceron os documentos de compra da vacinación. Semella querer destruír esa parte da historia previa ao 64. Nunha estratexia de ocultación de datos e silenciando a incidencia real (cantos máis casos menos noticias en prensa) os responsables do réxime ocultan a epidemia propiciando así o seu contaxio. Xeramos pouca literatura médica sobre a patoloxía e quedan poucos datos fiables nos rexistros oficiais, non existindo un censo de afectados.

Estaranse preguntando... por que remover agora no pasado? Pois resulta que Internet “chivouse” de que a peor das fases da enfermidade aínda estaba por chegar. Desde hai unha década, empezáronse a descubrir novos achaques que espertaron o interese por mirar atrás. Sabemos que moitas das nosas neuronas morreron e que as outras para “compensar” traballaron en exceso e agora poden pasarnos factura. Non podemos esquecer porque hai un “síndrome” esperándonos, sen decidirse a quen visitar. Pero iso merece outro capítulo"

DIA INTERNACIONAL DAS PERSOAS CON DIVERSIDADE FUNCIONAL

2009-12-02T09:17:00.000-08:00

Mañá día 3 de Decembro celébrase o día Internacional das Persoas con Diversidade Funcional.

As 12:00 horas da mañá levarase a cabo unha Marcha que irá dende o Cantón de Molíns, rúa Manuel de Cal, Carmen, Real ata o Concello e despois, de volta ao Cantón, irá pola rúa Dolores, Real, Tierra e finalmente Cantón de Molíns.

No Cantón de Molíns, o Concello instalará unha carpa na que estarán reunidas todas as Asociacións e Entidades relacionadas coa Diversidade Funcional en Ferrol.

A Asociación Grupo Diversidade Ferrol e Comarcas participará neste día acudindo á Marcha así como pondo un posto na devandita carpa.

No noso posto encontrardes información sobre:

- Información sobre a nosa asociación

- Información legal sobre xustiza gratuíta, a Convención da Onu, transporte adaptado, accesibilidade. etc

Desde aquí animamos a todo o mundo a participar nos actos deste día, para reivindicar os nosos dereitos e facernos visibles ante a sociedade.

MANIFESTO DO DIA INTERNACIONAL DAS PERSOAS CON DIVERSIDADE FUNCIONAL

2009-12-02T09:00:00.000-08:00

Aquí os deixamos o Manifesto do Dia Internacional das Persoas con Diversidade Funcional que se leerá o Dia 3 e que se elaborou entre os membros da Comisión da Diversidade e Accesibilidade do Concello de Ferrol

"Non queremos que haxa un día adicado a nosoutros pero xa que aínda o ten que haber queremos aproveitalo non para festexar senón para denunciar e exisir:

Queremos que haxa unha nova visión de nos, unha visión que non nos nomee negativamente e por iso queremos cambiar a linguaxe e se hai que adxetivarnos que se diga persoas con diversidade funcional: non temos menos valía senón que o noso funcionamento é diferente. A diversidade sempre é enriquecedora.

Queremos loitar contra a invisibilidade e por iso imos exisir que se eliminen as barreiras e se modifiquen as actitudes que nos fan invisibles

Somos parte da sociedade, somos cidadáns de Ferrol e queremos vivir a cidade en igualdade con toda a poboación, non queremos quedar reducidos a ghettos

Defendemos o dereito á vida independente e a responsabilidade dos nosos actos así como o respeto as nosas decisións.

Na nosa cidade pedimos que se poñan os medios para cumprir os principios de:

NORMALIZACIÓN. Que todas as persoas poidamos facer unha vida normal accedendo aos mesmos lugares, ámbitos e servizos que se poñen a disposición de calquera persoa

ACCESIBILIDADE. Que o entorno, os servizos, etc sexan utilizables por todos e todas en condicións de seguridade e da forma máis autónoma posible

TRANSVERSALIDADE. Que os proxectos e actividades que se fagan desde o concello non sexan exclusivamente para persoas con diversidade funcional senon que sexan de carácter xeral xa que así nos beneficiamos toda a poboación.

Por último, queremos que se cumpran as directrices dos dereitos das persoas con discapacidade recollidas na Convención das Nacións Unidas que entrou en vigor en todo o Estado o día 3 de maio de 2008.

Se acadamos isto será un motivo para celebrar e o faremos todos e todas moitos días ao ano.

Ferrol, 3 de decembro de 2009

COMISION DA DIVERSIDADE E ACCESIBILIDADE

DO CONCELLO DE FERROL"

MAIS DENUNCIAS SOBRE ACCESIBILIDADE

2009-12-02T08:37:00.001-08:00

Seguimos a facer denuncias sobre accesibilidade na nosa comarca, así o lugar dá denuncia que presentamos ante o Concello de Ferrol situase na Avenida de Nicasio Pérez esquina Luís Seoane (fronte o supermercado Lidl), lugar onde non hai unha rampla accesible para baixar polo que as persoas en cadeira de rodas que van pola devandita avenida deben desprazarse pola calzada nun tramo que resulta extremadamente perigoso pois trátase dá entrada a Ferrol pola Ponte das Pías e aínda que é unha zona de velocidade controlada, a vía de dobre carril induce a adiantamentos e resulta perigosa para os peóns.

Esta denuncia presentouse ante o Concello de Ferrol e se enviou copia da denuncia ante o Foro de Vida Independente.

Aquí mostrámosvos as fotos encostadas as denuncias.

A POLIO, ¿UNHA NEGLIXENCIA DO FRANQUISMO?

2009-10-26T01:46:00.000-07:00

“O médico da Universidade de Salamanca, Juan Antonio Rodríguez, revela no libro Responsabilidades non asumidas: a poliomielitis en España (1954-1967), que se publicará en decembro, que detrás da mala praxe do Goberno houbo "loitas de poder internas".” A vacinación masiva non chegou a España ata 1964 e antes dese ano as vacinas que chegaron fixérono a través de Auxilio Social por doazóns de Estados Unidos ou pagando certas cantidades de diñeiro.

Lola Corrales, fundadora da Asociación de Enfermos de Polio e Postpolio presentou unha denuncia contra o Estado en 2005 por neglixencia, pero o caso foi arquivado por falta de identificación dos posibles culpables.
Invitámosvos a ler a noticia completa que deixamos no enlace, é interesante... tamén é triste.

http://www.publico.es/espana/261727/polio/cincuenta/negligencia/franquismo

Creado por Olga

A INACCESIBILIDADE NO CAMPUS UNIVERSITARIO DE FERROL

2009-10-24T10:10:00.000-07:00

A vulneración dos nosos dereitos é unha constante que estamos a soportar continuamente as persoas con diversidade funcional e maioritariamente as que temos movilidade reducida.

Recentemente celebrarónse unhas Xornadas da Asociación ASPANEMI, os días 15 e 16 de Octubro, no Salón de Actos do Vicerrectorado da Universidade da Coruña en Ferrol.

Unha das ponencias, AUTONOMIA PERSOAL, UN DEREITO, iba ser desenvolvida por unha persoa que usa unha cadeira de rodas para poder funcionar. Paradóxicamente o estrado do salón tiña unha altura de mais de 85 cms e ningún acceso para subir a él polo que o téma da autonomía persoal parecía escollido a propósito para enfrentar a burla que supón cunha universidade teña todo o seu entorno adaptado e non conte que tamén o salón pode ser utilizado por unha persoa con diversidade funcional.

Temos que lembrarlles a todos, e as administracións públicas sobre todo, que seguen a incumplir as leis vixentes, a non sancionar as infraccións, a non obrigar a levar adiante o dereito ó ACCESO, como ven recollido na "Ley 49/2007, de 26 de Decembro pola que estáblecese o réxime de infraccións e sancións na materia de igualdade de oportunidades, non discriminación e accesibilidade universal das persoas con discapacidades", "Lei de 14 de Decembro da promoción da Autonomia Persoal e atención as Persoas en situación de Dependencia".

A "Convención sobre os dereitos das persoas con discapacidade" ratificada en Nova York ó 13 de
decembro de 2006" dí expresamente o seguinte no seu Artigo 9: Accesibilidade
Co fin de cas persoas podan vivir de forma independente e participar en todolos aspectos da vida, os Estados partes adoptarán medidas pertinentes para asegurar ó acceso das persoas con discapacidade en igualdade de condicións cas demais... estas medidas incluirá a elimiación e identificación dos obstáculos e barreiras de acceso...

As imáxenes mostradas dan fe da discriminación que nos exclue da sociedade. ¡¡Non o deixemos pasar!! ¡¡DENUNCIEMOLO TODO!!.

NOVOS AUTOBUSES ADAPTADOS PARA FERROL

2009-10-09T04:15:00.000-07:00

A empresa Tranvías do Ferrol acaba de comprar catro autobuses novos coas correspondentes ramplas e prazas reservadas para persoas con diversidade funcional. Falamos con Marcial, de Tranvías do Ferrol, que nos informa de que os vehículos chegarán na segunda quincena de Outubro e posiblemente, empecen a circular no mes de Novembro. Dous dos autobuses pasarán á Liña 1-2 Porto -Neda, un terceiro irá para a Liña 9 Caranza - Correos e o cuarto quedará de reposto para substituír aos que poidan fallar. Felicitámonos de tan grata noticia e animamos ás demais empresas de transporte (léase Monbús, Arriva, Autos Camilo…) a tomar medidas semellantes e ir adaptando a flota ás necesidades da poboación con diversidade funcional.

-----

Seguimos cos transportes, pero esta vez falamos de taxis: Á poboación de Ferrol correspóndelle polo menos un taxi adaptado máis. Alguén fixo unha solicitude fai algo máis dun ano. Aínda non obtivo resposta e ata corre o rumor de que vai ser denegado. En pleno século XXI seguimos sendo o inframundo do inframundo. Unha vergoña.

Creado por Olga.-

DISCRIMINACIÓN: MESTRA CEGA ¿XUBILARANA CON 29 ANOS?

2009-10-06T10:43:00.000-07:00

Deixámosvos unha carta escrita por unha profesora cega contando a súa odisea para poder traballar como mestra encontrando únicamente trabas e impedimentos por parte da Administración que a discrimina e lle nega apoios e que busca a súa xubilación con 29 anos

"Estimados lectores:

O meu nome é Rocio, teño 29 anos e son cega. Son licenciada en Folología Hispánica e Tradución e Interpretación por alemán. En 2004 aprobei as Oposicións ao corpo de profesores de Ensino Secundario, pola especialidade de Música. Estiven a traballar catro ños por diferentes pobos de Granada, onde me fué bastante ben por contar cunha serie de servizos que esta capital ofrece; voluntariado do ONCE para lectura e corrección de exames, proporci´n do material tiflotécnico necesario, técnicos de rehabilitación visual, etc. Á parte, o feito de vivir nesta cidade supúñame moita independencia. O curso 2007-2008 puiden gozar así mesmo dun profesor de apoio asignado pola Consellería de Educación, que me acompañaba na aula dous días en semana. O tres restantes pasábaos con outro compañeiro cego que estaba destinado nun pobo próximo. Con todo, todo cambiou o curso 2008-2009, cando me adjudicareon destino definitivo na pedanía xerezana de Guadalcacín. Ao tratarse dun pobo pequeno e con non moi boas comunicacións de autobuses vinme illada; á parte disto, o ONCE de Xerez non ofrecía servizo de voluntariado para lectura de exames e documentos. Solicitei un apoio á Administración, que me fué denegado. Curiosamente, ao meu compañeiro de Selecta foille concedido: o seu asistente acode á aula todos os días. E trátase da mesma Consellería de Educación! Pero en Granada contémplase tal apoio e en Cádiz non; non me pregunten por que.

No pobo sentíame un pouco acosada porque os meus alumnos vivían alí á beira, sabían todos os meus movementos e algún mesmo me amanazó cando o advertín dunha amoestación escrita por mal comportamento: "Ouve, que se onde vives". a disciplina no Instituto deixaba moito que desexar. Vinme soa e sen recursos, pois non dispuña de ninguén para lectura de exámentes; resultábame difícil acceder aos servizos máis elementais por atoparme nun pobo pequeno, etc. Todo isto fixo que de dese de baixa a finais de outubro. En febreiro em citou a Asesoría Médica da Delegación de Cádiz. O Inspector Médico que me viu non me deu opción a nada: apenas ocupei a cadeira fronte a el espetoume que o meu problema non é a depresión, senón a cegueira e que aí o que procedía era enviarme ao tribunal de incapacitación; é dicir, xubilarme. tentei rebaterlle. non era posible que eles me hubiensen dado a praza e agora ma quisientan quitar; por lei resérvase un número de prazas para discapacitados; hai outros cegos traballando e algúns dispoñen até de apoio por parte da Administración; noutros centros con máis recursos podería desempeñar o meu traballo perfectamente. faleille dos meus plans de solicitar comisión de servizos a Granada. "Esquéceche diso- interrompeu de moi mala maneira-. Aquí o único que temos é un posto de destino e unha persoa que non pode desempeñar o seu traballo no devandito posto". Sobre o apoio que está a recibir o meu compañeiro, dixo simplemente que non se contempla".

A comisión de servizos foime denegada. Claro, a Asesoría Médica de Cádiz era a encargada de supervisala. Recurri e tamén me denegaron o recurso. En xuño pedín o alta, que tampouco me aceptaron. Agora sigo de baixa esperando á que o Tribunal de Incapacitación ditamine si vai xubilarme ou non ou ben a que a Consellería de Educación ofrézame outra resposta. Sobre todas estas pericipecias falo na miña blog:

http://viviraciegas.blogspot.com

Agradézolles sinceramente a súa atención.
Rocio Sanchez"

O PLAN URBAN

2009-10-05T02:20:00.000-07:00

Desde o Grupo Diversidade Funcional (DIVERFFEC) imos participar no PLAN URBAN coa intención de facer fincapé en que todos os proxectos previstos contemplen as normas de accesibilidade. O Plan inclúe o acondicionamento de Ferrol Vello, Canido e o Barrio da Magdalena que son os barrios de orixe de Ferrol e que, tal como se recoñéce na Carta de Leipzig sobre cidades europeas sostibles de 2007, recuperar o pulso das zonas históricas é unha forma de atraer negocios e turismo e, no noso caso, sería unha forma de dinamizar o desenvolvemento económico e social non só de Ferrol senón de toda a comarca.

Desde DIVERFFEC queremos obter un compromiso dos responsables de PLAN URBAN para que os comerciantes teñan as axudas necesarias, así como a obrigación, non só moral, de que os locais comerciais sexan accesibles tanto para usuarios como para posibles traballadores tal como recolle a Lei de Accesibilidade de Galicia que segue sen cumprirse logo de 12 anos da súa entrada en vigor.

Chamounos a atención a ausencia na reunión de Asociacións que desde o noso punto de vista si deberían estar implicadas connosco para facer causa común fronte a tantos incumprimentos de Lei. Estámonos referindo aos nosos compañeiros de ACAMFE, CAMF, ASPANEMI e Asociación Socio-Cultural de Minusválidos. Desde aquí queremos facer unha invitación a todos eles para expornos metas comúns encamiñadas a conseguir unha contorna máis digna para nós e para as xeracións vindeiras.

Creado por Olga.

AARON, OUTRO ANO SEN EDUCADOR

2009-10-02T01:37:00.000-07:00

Facémonos eco aquí dun artigo publicado na edición dixital do xornal O Pais, que permite ver con claridade a loita diaria que teñen que manter os pais de nenos con diversidade funcional para que sexan respectados os seus dereitos e poidan acceder á educación nas mesmas condicións de igualdade que o resto dos nenos españois.

Este artigo fué publicado o 21 de setembro.

Educación deixa un curso máis sen persoal de apoio escolar a un neno dun instituto de Chiva con Síndrome de Duchenne

Un ano máis, Aaron empeza sen educador. "Suponse que, ao empezar o curso, debía de estar todo listo. Pero non foi así. O profesional de apoio para Aaron segue sen chegar", denuncia Amparo Navarro, nai deste alumno de 12 anos, que estuda 2Âº curso da ESO no instituto público IES Marjana de Chiva. Aaron non pode andar. Vive nunha cadeira de rodas, porque padece a Síndrome de Duchenne: unha enfermidade dexenerativa das máis graves que afectan ao ser humano, porque o tecido muscular deixa de funcionar adecuadamente e é substituído lentamente por tecido graso. De maneira que, coa progresiva perda de forza muscular, cada vez fáiselle máis difícil realizar calquera actividade da vida cotiá.
A debilidade muscular primeiro afecta os pés, a fronte das coxas, a cadeira, a barriga, os ombreiros, cóbados e despois afecta os músculos das mans, a cara e o pescozo. Iso ocorre cando a enfermidade está moi avanzada e xa non poden manter a cabeza ergueita. A medida que pasa o tempo, caen e xa non hai remedio.

Iso é o que lle pasou a Aaron este verán. Tras tropezar coa cadeira de rodas cunha fochanca na rúa -ao non ter forza nas mans e cóbados- caeu contra os xeonllos e rompeu as dúas pernas. Así que, ademais, vai escayolado.

O inspector de Educación solicitou a praza de educador o ano pasado. Este curso, a dirección do centro -apoiada polo Ampa- ten que iniciar o trámite outra vez. "É desesperante, o neno salgue do instituto coa bolsa aberta, que se lle caen os libros e cóllenlle as gomas e sen poder porse nin a chaqueta", resume a súa nai.

Os neurólogos e médicos especialistas recomendan que o neno ou nena con DMD -ademais de asistir a terapias, revisións médicas e sesións de rehabilitación- teñan "a oportunidade de madurar con nenos da súa idade, de xogar, de aprender, e de vivir nun ambiente normalizado" e a escola é un elemento integrador clave. Así o certifica o médico que en outubro avaliou a Aaron o curso pasado. En tres anos, certifica o historial médico, Aaron pasou dunha distrofia do 60% do seu corpo ao 90% actualmente.

"A situación é lamentable, porque necesita axuda para todo. Si o neno necesita ir ao baño tense que quedar así, porque non hai ninguén que lle acompañe", engade a súa nai. No cinco colexios públicos de Chiva e o instituto hai 19 casos recoñecidos clinicamente con Síndrome de Down, que padecen Trastorno de Déficit de Atención e Hiperactividade (TDHA) e o caso máis singular, o de Aaron, con este tipo de distrofia muscular moi inusual. Só a padecen 3 de cada 10.000 nenos homes, mentres que a epilepsia afecta a 8 de cada 1.000 e a discapacidade mental complexa, a 5 por 1.000.

Noticia e imaxe tomáronse en http://www.elpais.com/articulo/Comunidad/Valenciana/Aaron/ano/educador/elpepiespval/20090921elpval_13/Tes

IMOS AVANZANDO

2009-09-29T03:46:00.000-07:00

Ola amigos: Aquí estamos outra vez e non para lamentarnos senón para felicitarnos polos pequenos logros que imos conseguindo e que nos dan ánimos para continuar. De cando en vez hai que ter días así. A principios do verán, coa chegada do Plan E, dirixímonos a todos os concellos da Comarca pedindo que as obras do devandito Plan cumprisen as normas de accesibilidade. A boa noticia sería que nos contestaron, pero lamentablemente os nosos edís están moi ocupados e non nos escribiron. Lonxe de desanimarnos, empezámonos a fixar en casos concretos. Algúns socios avisáronnos de que as ramplas que se estaban facendo na Rúa Exército Español non cumprían as normas mínimas de accesibilidade. O noso tesoureiro, Manuel, acudiu ao lugar e confirmou o feito. Concertouse unha cita co concelleiro de obras, acordáronse cambios e a día de hoxe podemos dicir que Exército Español quedou perfectamente adaptado. É un gran de area neste turbio mundo da accesibilidade, pero nos devolve a esperanza e reconcílianos co mundo.

UN ORDENADOR "INTERPRETA" POR PRIMERA VEZ EL LENGUAJE DE LOS SIGNOS

2009-09-16T01:16:00.000-07:00

O sistema é capaz de traducir as expresións pronunciadas polos funcionarios da Administración Pública cando atenden a unha persoa xorda

Investigadores da Universidade Politécnica de Madrid crearon o primeiro ordenador que pode interpretar a linguaxe dos signos que utilizan as persoas xordas, o que podería axudar a este colectivo a realizar os seus trámites.

O sistema foi desenvolvido en colaboración coa Fundación Confederación Estatal de Persoas Xordas e tralas probas ás que se vai a someter durante varios días, estará dispoñible o vindeiro luns, informaron hoxe a Universidade e esta fundación.

O sistema é capaz de traducir as expresións pronunciadas polos funcionarios da Administración Pública cando atenden a unha persoa xorda que desexa por exemplo renovar o permiso de conducir ou o Documento Nacional de Identidade (DNI).

Con este desenvolvemento, segundo a Universidade, deuse un importante paso para eliminar as barreiras de comunicación que atopan as persoas xordas ao realizar este tipo de trámites administrativos.

O sistema realiza o proceso de tradución en tres fases: nunha primeira recoñécese a voz do funcionario obtendo a secuencia de palabras pronunciadas; na segunda tradúcese a secuencia de palabras a glosas (representación escrita dos signos) e na terceira represéntanse os signos mediante un axente animado.

Para evaluar o sistema utilizouse na Jefatura Provincial de Tráfico de Toledo con funcionarios e persoas xordas, e o resultado foi "moi prometedor", segundo a mesma fonte. O traballo foi financiado polo Ministerio de Industria, Turismo e Comercio dentro do Plan Avanza, e pola Fundación ONCE, e culmina un traballo de investigación que desenvolve varios anos o o Grupo de Tecnoloxía do Fala da Universidade Politécnica de Madrid.

Esta noticia foi tomada da seguinte dirección:

http://www.lavanguardia.es/internet-y-tecnologia/noticias/20090914/53784965629/un-ordenador-interpreta-por-primera-vez-el-lenguaje-de-los-signos.html

GALICIA NA IIIª MARCHA

2009-09-15T01:49:00.000-07:00

VENCEREMOS NA DIVERSIDADE

O pasado día 12 de setembro tomou a rúa Atocha de Madrid percorréndoa durante mais de tres horas seguidas. O motivo dá marcha era facer visible a Diversidade Funcional e conseguir que o Goberno do Estado español, cumpra a Convención sobre os Dereitos das Persoas con Discapacidade ratificada o 23 de novembro de 2007.

Unhas dás máximas reivindicacións esixidas e que podían verse nas pancanrtas eran "DEREITOS HUMANOS XA" "ASISTENCIA PERSOAL" e "EDUCACIÓN INCLUSIVA".

A asistencia a Marcha foi bastante importante non tanto polo número, dadas as dificultades engadidas que tiveron as persoas con diversidade funcional ( transporte, Renfe e a reserva de praza transpórtesnos, autobuses, hoteis...)como pola calidade e esforzo dous que poideron asistir,pese as súas circunstancias, compartindo as veces a asistencia persoal doutros ou pernoctando en hoteis sen acceso vos cuartos de baño.

É importante resaltar a asistencia dos voluntarios, amigos e familiares que os acompañaron durante toda a Marcha así como o grupo de batuka capitaneado cunha persoa con diversidade funcional que puxeron unha nota festiva e alegre, no medio dás consignas e berros polos dereitos humáns aunadas todas as voces nunha.

Ferrol, dende esta Asoc. Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas, asistíu a Marcha con catro representantes que sumándose o resto de galegos dá nosa comunidade formaron un grupiño de mais de dez persoas.

Como homenaxe a Manuel Lobato a meirande parte dous participantes lúcían unha foto e un lema "VENCEREMOS NA DIVERSIDADE"

Se queredes ver todas as fotos pulsade aqui

ACCIDENTE POR VIOLACIÓN DE DEREITOS HUMÁNS

2009-09-11T03:39:00.000-07:00

Queremos dar noticia da caída do noso compañeiro e amigo Pepe na praia de Ares. Por razóns descoñecidas, as ramplas que dan á praia non se arranxaron no momento no que se fixo o paseo marítimo e unha das fochancas foi a que ocasionou o accidente do noso compañeiro. Transcribimos a carta que o propio Pepe enviou ao Alcalde de Ares e da que non obtivo aínda resposta:

Ares 20-08-09 José Manuel Vilar Pérez
Al Excmo. Señor Alcalde de Ares

Muy Señor mío: en este día a las dos de la tarde he estado hablando con usted sobre la caída que he tenido en el acceso a la playa que está frente al Bitácora y me ha gustado mucho la contestación que me ha dado que miraría la fórmula de que arreglarían lo más pronto posible. Todo eso lo veo muy bien, pero como usted bien sabe yo llevaba desde el mes de Diciembre haciendo las reclamaciones al Sr. José Montenegro (concejal de Obras) y también se las hice a la señora concejala de Bienestar Social Victoria Montenegro y como pienso que el Sr. tiene el deber de estar informado de que todos tenemos los mismos derechos, me pregunto por qué usted puede bajar a la playa y no yo, o acaso será porque usted es Señor Alcalde y yo un pobre diablo que tengo que estar en silla de ruedas y no puedo andar por la playa.
Hasta ahí todo bien, lo que no me ha gustado tanto fue la contestación que e ha dado de que si no podía bajar que no bajara, que era mi problema por haber bajado. El caso es que no he caído al bajar sino que fue al subir y otra cosa , no hay ninguna señal que diga que los deficientes, empezando por su madre que también tiene una deficiencia en una pierna y otros más que nos encontramos con las mismas irregularidades, no nos tenemos por qué esconder en casa porque a nosotros no se nos den facilidades para que seamos personas libres porque conforme usted, yo no debía salir a la calle porque la calle Mazote es igual que una calle de vergonza y como no soy un suicida y usted se ha negado a pagar los gastos que me ha ocasionado el accidente, me veo en la obligación de que en un plazo de tiempo, si no tengo una contestación, me veré en la necesidad de tomar otras medidas. Y como no soy un suicida y cuando salgo todos los días exponiendo mi vida, solicito al Sr. Alcalde que hablando una vez con usted me dijo que esa calle en el mes de Diciembre estaría arreglada y ya estamos en Agosto y aún no se arregló y espero que me pase lo mismo para decirme que si sabía que no se puede pasar que no pasara. Señor Alcalde, con todos mis respetos por la falta de cultura, pero tenga en cuenta que he nacido en el año 34 y que de aquella no había escuelas suficientes para una gran cultura. Esperando que no se enfade conmigo porque yo no creo que pida nada que no crea que no esté en mis derechos. El artículo 19 de la Convención de las Naciones Unidas sobre los Derechos de las personas con Diversidad Funcional dice que “los gobiernos deben acabar con la diferencia de las personas, de las condiciones de desigualdad, detener la situación de dependencia y garantizar la vida independiente para las personas con diversidad”.
Sin más, le saluda atentamente:
José Manuel Vilar Pérez

Por esta misma rampla tamén foi remitida unha cartas o Minsterio de Medio Ambente, Medio Rural e Mariño, a Dirección Xeral de Sostenibilidade da Costa e do Mar e a Demarcación de Costas de Galicia.

Deixámovos unha presentación da rampla de Ares no video chamado "EU TAMÉN TEÑO DEREITO"

III Marcha pola Visibilidade da Diversidade Funcional

2009-09-03T08:44:00.000-07:00

Dende a Asociación informámosvos de que o próximo día 12 de Setembro do presente ano vaise a celebrar en Madrid a III Marcha pola Visibilidade das Persoas con Diversidade Funcional.

Animamos a todos a participar nesta Marcha, porque é necesario mostrar ao mundo da existencia das persoas con diversidade funcional, para que sexan concientes de que nós tamén somos cidadáns, cuns dereitos que non se respectan nas nosas cidades, e para lembrarlles que a Convención da ONU segue a ser ignorada día tras día.

Esta Rede de Marchas fará homenaxe este ano a Manuel Lobato, un dos principais impulsores do Movemento de Vida Independente en España e en Europa.

Para todos aqueles que non poden acudir a Madrid, existe a posibilidade de adherirse virtualmente a esta Marcha a través de internet. Para iso, só teneis que entrar na páxina que a continuación vos mostramos e cubrir o formulario:

http://www.forovidaindependiente.org/node/66

Animámosvos a todos a participar, xa sexa en Madrid ou apoiando á Marcha virtualmente. Dereitos Humanos Xa!!

II CERTAME SOLIDARIO en Ferrol

2009-09-02T04:29:00.000-07:00

A Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas participou non II Certame Solidario dá cidade de Ferrol

Estiveron presentes Parkinson Ferrol, Dignidade, Lazos, Cogami, Alcer, Agal, Teima e Afal. Tamén a Asociación de Uruguayos, Asmirefe, a Asociación de Colombianos, Asfedro, A Xoaniña, ADRA, Solidariedade Internacional, Ayuda en Acción e Cruz Roja. E xunto a elas, a Marcha Mundial pola Paz e a Non-Violencia e a Área de Solidariedade do Concello de Ferrol.

No certamen actuó Karoll William,cantautor cubano e autor do himno contra a guerra de Irak e que , ademáis de actuar, fixo un mural coa axuda de Adrián Infante.

Alí acudimos co principal obxetivo de mostrar a cidadanía os problemas que teñen as persoas con diversidade funcional para percorrer a súa cidade, facer compras, ir ou medico ou ou banco, etc... e como o fixemos?...Pois mostrando un vídeo no que amosamos ou estado no que se atopan as beirarúas, os accesos a farmacias, tendas de roupa, reloxerías, bancos,e un longo etc máis.

Os amosamos eiquí o vídeo que mostramos en dito certame, para que xulguedes por vosoutros mesmos a conveniencia de vivir nunhas cidades que seguen como na idade media en canto a accesibilidade ou é mellor adecualas para que todos vivamos en igualdade de condicións, podendo acceder a calquera parte dá cidade con liberdade e sen ter que depender de terceiras persoas...

Asemblea Xeral Ordinaria

2009-09-02T03:56:00.000-07:00

A Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas levou a cabo ou día 24 de Xullo do presente ano a súa Asemblea Xeral Ordinaria.

En dita Asemblea a Asociación presentou os seus socios os infórmes económicos e de xestión, e informou así mesmo dás actividades que se pretenden levar a cabo no presente ano.

Un punto a destacar nesta Asemblea foi a loita contra as barreiras arquitectónicas na nosa cidade, neste punto a Xunta Directiva informou os socios que se está a levar a cabo a creación dus dossiers fotograficos dás nosas cidades, máis concretamente en Ferrol, Narón, Fene, Ares, Neda, e Cedeira. Estes dossiers xa foron remitidos os concellos de Ferrol e Narón, estando nas demáis cidades en plena elaboración.

Tamén estase a mirar como está o cumprimento da lexislación vixente de accesibilidade en canto ás novas construccións, tanto de vivendas como de locais comercias, espazos públicos, etc...en ditas cidades para levar a cabo as actuacións necesarias para seguir coa loita contra as barrerias nestas cidades.

NOSOTROS VOTAMOS POR EL DEFENSOR DEL PUEBLO

2009-07-24T05:28:00.000-07:00

SOBRE LA CREACIÓN DE UN MECANISMO
INDEPENDIENTE DE SEGUIMIENTO DE LA
CONVENCIÓN INTERNACIONAL DE LOS
DERECHOS DE LAS PERSONAS CON DISCAPACIDAD
DE LA ONU. PRESENTADA POR EL
GRUPO PARLAMENTARIO DE ESQUERRA
REPUBLICANA- IZQUIERDA UNIDA-INICIATIVA
PER CATALUNYA VERDS. (Número de
expediente 161/000961.)

Para seguir leyendo pulsa aquí

PALABRAS

2009-07-24T05:12:00.000-07:00

Diego Lastra Gómez, licenciado en Dereito e afectado dunha parálise cerebral, analiza a Lei de Dependencia

DIEGO LASTRA GÓMEZ |
Palabras
Un neno, afectado de parálise cerebral, é axudado durante un exercicio do tratamento. /Arquivo
Por que tanta palabra?, Por que tantas frases abstractas sen un fin concreto?. Tantos proxectos, tantas organizacións, federacións, asociacións, fundacións e tantos congresos. Cando leo ou oio falar sobre a diversidade funcional non entendo nada, e todo debido a esa falta de concreción. Ninguén nos comunica o que estamos esperando oír.
A gran noticia sería que se nos vai conceder a autonomía que nos pertence e os medios que requirimos para conseguir esta meta.
Esa é a clave: a autonomía persoal.
Con ela, do mesmo xeito que calquera outro cidadán, exerceremos os nosos dereitos humanos, sendo capaces de traballar, estudar, relacionarnos coa sociedade que nos rodea e deixando de seguir dependendo física e economicamente dos nosos familiares.
Eles son a nosa vida, xa que o estado social e democrático de dereito non existe. Todo aquel que o apoie nas urnas ha de ser ben consciente que non vai ser correspondido ante un problema grave. Poida que o noso ordenamento xurídico consiga que uns non nos quitemos a liberdade aos outros, pero, se é unha discapacidade o que mingua as túas oportunidades, as administracións non se preocupan de equilibrar as desigualdades.

Fai xa un par de anos que se aprobou a Lei de Autonomía Persoal e Atención ás Persoas en Situación de dependencia. Desde ese momento, moitos somos os que solicitamos os dereitos que nos concede e aínda non recibimos nada. No entanto, ata aquí non comentei mais que o menor dos males. Descorchando botellas estariamos se nos esperase un futuro amparado por unha norma seria, correcta, moderna e civilizada.
En principio intúese unha boa intención da Lei, en artigos como o 3.h): ?A promoción das condicións precisas para que as persoas en situación de dependencia poidan levar unha vida co maior grao de autonomía posible.?, o artigo 4.2.a): ?A gozar dos dereitos humanos e liberdades fundamentais, con pleno respecto da súa dignidade e intimidade.?, ou o artigo 13: ?A atención ás persoas en situación de dependencia e a promoción da súa autonomía persoal, deberá orientarse á consecución dunha mellor calidade de vida e autonomía persoal, nun marco de efectiva igualdade de oportunidades, de acordo cos seguintes obxectivos:
a)Facilitar unha existencia autónoma no seu medio habitual, todo o tempo que desexe e sexa posible.
b)Proporcionar un trato digno en todos os ámbitos da súa vida persoal, familiar e social, facilitando a súa incorporación activa na vida da comunidade.?.
Con todo o seu catálogo de servizos non ofrece ningunha fórmula capaz de conseguir devanditos obxectivos.
Efectivamente, estamos ante unha lei que di chamarse de ?autonomía persoal? pero contraditoriamente só fala de residencias, centros de día, e asistencia domiciliaria.
O cal pouco ou nada pode achegar para acabar coa nosa dependencia.
Esta lei presupón que debemos estar encerrados entre catro paredes.
Está demostrado internacionalmente que a mellor solución para afrontar este problema é a asistencia persoal, capaz de proporcionarnos a liberdade de movemento, capacidade de decisión, e dirección sobre as nosas vidas.
Por desgraza, na nosa nova lei só contémplase no artigo 19 sen moita importancia, e unicamente orientada cara aos estudos, o traballo, e as actividades básicas da vida diaria, negándonos o dereito a gozar do noso tempo libre para ir onde queiramos, quedar con quen nos apeteza, etc.
Isto quere dicir que ao saír do traballo non se nos permite tomar un café cos nosos compañeiros ou ir facer a compra, e que cando é fin de semana non hai praia, nin cine, nin amizades, nin nada do que gozan o resto de seres humanos e que tantos se lles recomenda, ata pola Ou.N.U. E falando desta institución, faise conveniente recordar que, recentemente, aprobou a Convención sobre os dereitos das persoas con discapacidade, a cal defende as nosas ideas e que, inexplicablemente o noso país puido ratificar.
Ben é certo que na nova Lei de Servizos Sociais do País Vasco non se condiciona a asistencia persoal a fins concretos, con todo mantén O copago, outro dos escándalos sociais provocados.
Segundo este sistema de financiamento debemos de pagar unha parte da nosa asistencia co noso diñeiro, o cal, segundo os membros do foro vidaindependiente, leva as seguintes conclusións:
1.Non involucra a toda a sociedade no sistema, discriminando á persoa que vive unha situación de dependencia responsabilizándoa da súa diferenza.
2.Dado que o 93% dos posibles usuarios do sistema son pensionistas os que entren no sistema, verán como a súa pensión media baixa de 576 a 381 ? ao mes, o que de feito representa un empobrecimiento das clases sociais máis débiles.
3.Fai que as persoas que se acollan a este sistema, persoas tradicionalmente discriminadas e economicamente débiles, paguen co terzo que lles corresponde para que a economía española creza, mentres que as administracións terán un gasto final de 0 euros.
4.No mellor dos casos (supondo que os demais países non aumenten o seu investimento) pasa a España do duodécimo ao oitavo lugar de Europa en investimento no sistema de promoción da autonomía, seguindo un 23% por baixo da media europea.
5.Mentres non se adopten as medidas necesarias para pór a España ao nivel europeo medio de gasto social público na promoción da autonomía resultará imposible afrontar este sistema con garantías de éxito.
Para rematar, resulta ofensivo que a decisión sobre que tipo de prestación aplicar en cada caso estea en mans dos profesionais, habendo escoitado ao interesado (Artigo 29), cando debería de ser ao contrario. Sempre prevalecendo a opinión do usuario para deseñar o seu Programa Individual de Atención.
Esta insostible situación, ocasionadora de episodios realmente moito mais dramáticos do que a opinión pública pensa, sen dúbida orixinará unha resposta drástica e contundente por parte do colectivo social ao que pertenzo, posto que este, gravemente decepcionado, seguirá carecendo da súa dignidade.
No meu caso ?valla de exemplo, extrapolable por centos de miles de cidadáns- seguirei dependendo dos meus pais, posto que cando este sistema entre en funcionamento unicamente serei autónomo durante catro horas ao día.
Gustaríame que, aos que redactaron e aprobado este conxunto de barbaridades, alguén lles propuxese dispor do mesmo tempo para os seus equipos de seguridade, porque segundo eles con 4 horas cóbrese toda unha xornada.
De todos os xeitos, aínda que así fose, non lles caiba dubida que serían máis libres que nós.
De todo o anterior, é fácil deducir que o problema radica en que, neste país, aínda existe unha visión retrograda sobre o tema que tratamos.
Isto non cambiará mentres non quede claro que non existen adj>, senón simplemente persoas con diversidade funcional (funcionamos de forma diferente, pero funcionamos) e que temos as mesmas inquietudes que o resto da xente.
Nese momento, os responsables de toda esta tolemia concienciaranse de que estamos ante un asunto no que o aspecto económico queda nun segundo plano, dando preferencia á dignidade humana.
A partir de aí, non nos atacarán con máis palabras a discreción.

Este artigo foi recollido no seguinte blog:
http://blogs.nortecastilla.es/apimf89/posts

O SILENCIO ADMINISTRATIVO

2009-07-23T04:24:00.000-07:00

A Deputación da Coruña financiou a construción de beirarrúas na Estrada da Gándara en Narón. As devanditas beirarrúas non cumpren as mínimas normas de accesibilidade e hai unha ponte sobre a vía do tren que non só é moi estreita senón que nin sequera ten protección lateral nalgunha zona. Existe perigo real de que alguén se caia e se vai en cadeira de rodas o perigo multiplícase. Todo isto denunciouse ao Concello fai xa meses sen que ata o momento obtivéramos resposta. Abúrrenos o silencio administrativo.

Axudas individuais

2009-07-23T03:54:00.000-07:00

Acaban de saír publicadas no D.O.G. as Axudas Individuais deste ano para promoción da autonomía persoal e a accesibilidade. Como é costume, saen en datas en que a xente está tomando o sol e non adoita mirar o D.O.G. Menos mal que aquí Lourenzo brilla pola súa ausencia e temos contactos ben informados. Colgamos o enlace do D.O.G. do 22 de Xullo para que vaiades lendo. O prazo de presentación de solicitudes é dun mes a partir do día seguinte da publicación, ou sexa, o 23 de agosto.

http://www.xunta.es/dog/Dog2009.nsf/0e5fb445f3681a75c1257251004b10d7/b730d2d5192947bfc12575fa0048aa05/$FILE/14200D004P013.PDF

DESNUTRICIÓN NO MUNDO

2009-07-23T02:02:00.000-07:00

O tema dos ananos nutricionais versus os ananos raciais -clasificacións ambas, aparentemente contrapostas e horribles, se as hai- deixoume pensando.

Temos no noso norte (e non só no norte) unha nova raza: a dos ananos.
Arxentina no seu efecto de crisol, deu lugar a ananos.
Nestes anos de expoliación, encolléronllenos moitas cuestions: a ética; a estética; a saúde pública; a saúde mental; o sentido común; o sentido do ridículo e tamén algúns cidadáns víronse beneficiados cunha característica irreversible: non crecen, porque non comen.
Este país no seu conxunto, imaxino, será merecedor do premio Nobe l( de física, medicina ou bioloxía na rama de xenética; non me queda claro) premiando esta experiencia interesante e dificultosamente levada a cabo- tendo en conta os poucos recursos con que o país conta- logrando xerar ananos en serie.
Este descubrimento pode xerar múltiples beneficios: pódense lograr interesantes dividendos no ámbito circense, exportando ananos; cobrando, como corresponde, as retencións á exportación; ingresos que (re-distribución da riqueza mediante) permitirían a chegada do alimiento á mesa de todos os arxentinos; incluíndo aos de Salta, está claro.
Poderíase asesorar a outros países con poboacións excesivamente corpulentas, para lograr reducir o tamaño dos seus cidadáns; deste xeito, mitigar os problemas habitacionais.
Podíase, capitalizando a nosa experiencia, asesorar a países con super poboación. Sabido é que as persoas de escasa talla ocupa menos lugar.
Pero o perigo máis inminente que corre a nosa poboación salteña e anana, é a privatización. Parece ser, que o Servizo de Recuperación Nutricional do Hospital de Nenos Jesús de Praga da cidade de Salta- único centro que monitorea aos nosos ananos desnutridos- será gerenciado por mans privadas. Co cal os beneficios que o estado podería obter co usufructo de tan magno logro, será gerenciado pola Fundación Santa Tecla, que desde fai oito anos xerencia o Novo Hospital Materno.
A Fundación Santa Tecla ou rede Santa Tecla, ao parecer, xestiona un grupo de centros sanitarios en Tarragona, España. (Se alguén coñece en porfuncidad o accionar de ducha fundación , agradécense datos).

Corremos o risco de que o estado Español- en claro xesto de rivalidade pola cantidade de cidadáns desa nacionalidade que o noso país ha absorvido- estea tramando, arrebatarnos os nosos ananos sen pagar as retencións e impostos correspondentes; o que obrigaría ao estado Arxentino ao cabo de longos anos a unha re-estalización de ananos; facéndonos cargo ademais, dos pasivos xerados por estes. (Ter en conta a experiencia de Aerolíneas Arxentinas)
Neste país ata os servizos dedicados á recuperación dos efectos do fame privatízanse.
chegará o glorioso día, en que se pagará un canon por ser desnutrido: O imposto á desnurición agregada- I.D.A que ao modo do I.V.A con o que se grava ata os consumos básicos e págano inclusive os que nada teñen -podería recadarse entre os portadores de desnutrición crónica... Poderíase suxerir aos señores lexisladores, presenten proxectos nesta liña; porque ravar a renda financeira, por exemplo, pode resultar un acto de inxustiza; que só conduciría á destrución de latrama económica e social do país.
O mapa que aparece na imaxe pertence á porcentaxe de poboación vivindo por baixo do limiar da pobreza determinado en cada país.

A información pertence a Wikipedia
Autora:
http://ana-guev-log.blogspot.com

EN LA EJECUTIVA EUROPEA DE VIDA INDEPENDIENTE

2009-07-23T00:52:00.000-07:00

O portavoz de Vigalicia, José Antonio Novoa, foi designado membro da executiva da Rede Europea de Vida Independente, e é o único representante español na que consideran a entidade máis importante para este movemento en Europa.

Esta organización traballa para conseguir contornas libres de barreiras, prestacións de apoio de asistencia persoal e axudas técnicas adecuadas, e outras cuestións que faciliten a «plena cidadanía» das persoas con diversidade funcional, ou o que é o mesmo, con discapacidades que lles dificultan valerse por si mesmas.

«É de esperar que esta nova situación sexa un acicate máis para que no Estado español, e especialmente en Galicia, se comece a ter en conta a filosofía de Vida Independente á hora de procurar servizos e ferramentas sociais» que lles axuden a alcanzar «a igualdade de oportunidades dás persoas con diversidade funcional», indica Vigalicia.

Juan José Maraña, tamén membro de Vigalicia, explica que o gasto anual medio dunha praza nunha residencia para unha persoa deste colectivo é duns 36.000 euros; mentres o gasto medio dun asistente persoal ascende a uns 14.000 euros ao ano, o que evidencia que tamén economicamente é unha opción vantaxosa. Novoa afirmou que non quere ingresar nunha institución, e valora o apoio unánime do Parlamento ás súas aspiracións «e só pedimos que se faga realidade», manifesta.

NUMEROSOS CONCELLOS VULNERAN A LEXISLACIÓN VIXENTE SOBRE ACCESIBILIDADE

2009-07-21T05:22:00.000-07:00

Presentámosvos un chamamento sobre accesibilidadepublicado polo Foro de Vida Independente, do que algunhas persoas da Asociación forman parte, o que nos adherimos:

"Así ocorre en moitas das obras que se están executando por toda España, segundo denuncia o Foro de Vida Independente.

O pasado diciembro o Foro de Vida Independente, tras o anuncio do plan de 8.000 millóns de euros destinado a obra pública dos concellos dirixiuse a todos eles pedindo que, entre os proxectos a desenvolver, contemplásense os de eliminación de barreiras arquitectónicas e que nos demais prestárase especial atención ao cumprimento da normativa de accesibilidade, ao obxecto de que non se emprendesen obras que creasen novas barreiras. Con todo, a reacción á proposta non pode ser máis desalentadora.
Como claro exemplo diso, faise mención das obras reealizadas no espazo de accesibilidade peonil do barrio do Ensanche de Alcoi, na que a reposición de beirarrúas efectuouse sen repetar a banda libre peonil de ancho mínimo e pendente transversal, de tal modo que nin os vaos peonís nin os de entrada de vehículos, respectan a banda contemplada na orde de 9 de xuño de 2004, axustándose á normativa de accesibilidade de 1996 xa derrogada, o que evidencia un total descoñecemento da normativa e da boa técnica profesional.
Por iso, o Foro de Vida Indepediente fai un chamamento ás persoas con mobilidade reducida para que controlen a execución material das obras e comproben se se adecúan ás especificaciones técnicas de deseño de vaos accesibles recollidas no libro "Manuel de Vaos e Pasos Peonís", promovido pola fundación ONCE e publicado no ano 2000, no que se demostra que tecnicamente é sinxelo.
O FVI esixe ás autoridades autonómicas responsables que garantan o cumprimento das normativas de accesiblidad e extremen os controis sobre as obras financiadas con fondos públicos, e ao Ministerio de Administracións Públicas, que non custee ningunha obra con cargo a este plan, que non cumpra a legalidade vixente en materia de accesibilidade, por entender que se trata dunha mera cuestión de dereitos humandos das persoas con mobilidade reducida, contemplada na Convención Internacional das persoas con discapacidade de obrigado cumprimento."

CANDO A IGREXA NON LLE PARECÍA TAN MAL O ABORTO

2009-07-20T05:25:00.000-07:00

Este é un artigo que nos chegou desde o Foro de Vida Independente,o transcribimos tal como chegounos a nós:

A doutrina da Igrexa católica hacia o aborto non foi sempre a actual, que considera a calquera embrión como un "ser humano en potencia". Non foi ata Pío IX (1869) cando Roma deixou de distinguir entre faetus animatus e inanimatus, a censura que dividía o moral do inmoral e, sendo a Lei Divina a lei dos homes, o legal do ilegal.
Con todo, entre o século XII e XIX a idea predominante entre os teólogos era que "a alma humana entraba no feto masculino ao redor do día número 40, e no feto feminino en torno ao día 80". Isto é, unhas seis semanas para os homes e nada menos que 12 semanas para as femias aínda que, como non era posible coñecer o sexo do feto ata o parto (ou ata o aborto) "tan só se excomulgaba por abortos posteriores ao día 80", segundo conta Laura Bossi na súa imprecindible "Historia natural da alma".
Curiosamente a doutrina actual, consabrada no dereito canónico en 1917 e de novo en 1983, papando XOÁN PAULO II, é a mesma que imperou no seo da Igrexa desde o século IV, cando Basilio o Grande e Gregorio de Nisa " defenderon a tese de orixe estoico da animación no momento da conceptción (a alma inxéctase" no útero co esperma)", segundo recolle a neuróloga italiana. O naturalista Alberto o Grande (falecido en 1280 e mestre de Tomás de Aquino) tamén era partidario da "animación simultánea", aínda que o seu propio discípulo Tomás e San Agustín subíronse ao carro da animación progresiva do embrión, defendida por Aristóteles.
E como é que os embrións masculinos animábanse antes que os femininos? Unha vez máis é unha idea aristotélica. Na súa "Historia dos animais" o filósofo grego "afirma que os fetos masculinos articúlanse" con maior precocidad, de acordo coa súa idea da superioridade masculina na scala naturae; e segun a tradición do Antigo Testamento (Levítico, 12, 1-5) a muller é impura ata 40 días despois do nacemento dun fillo e 80 días despois do nacemento dunha filla". O que quere dicir que, pasada a corentena de rigor, as mulleres vanse equiparando no que ao alma refírese aos homes.
Menos mal

DENUNCIAS ANTE O PLAN E NOS CONCELLOS DA COMARCA

2009-07-17T05:36:00.000-07:00

Estamos enviando cartas a todos os concellos nos que temos asociados para recordar aos alcaldes que o Plan E debe respectar as normas de accesibilidade. Se es lector noso e queres colaborar, cedémosche de mil amores o dereitos intelectuais da carta, só tes que copiar, pegar e enviar un correo ao teu alcalde, seguro que cho agradece. Pola nosa banda, enviámolos aos seguintes concellos: A Capela, Ares, As Pontes, As Somozas, Cariño, Cedeira, Fene, Ferrol, Mugardos, Narón, Neda e Pontedeume e esperamos que a semana que vén podamos envialos a Valdoviño, Ortigueira, Cabanas, San Sadurniño, Moeche, Monfero e Mañón. Aquí vos vai a carta:

A Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas con CIF G15049919 e situada en C/ Colón Esq Mendizábal, Bloque 4, Pta. 5, Baixos 38-39, con C.P. 15403 de Ferrol, diríxese ao Ilmo. Sr. Alcalde do Concello de **** para

EXPOR:

Que en todas as obras acometidas do Plan E neste concello debe garantirse o cumprimento en cuestión de accesibilidade das seguintes normativas:

Lei 51/2003, de 2 de decembro, de igualdade de oportunidades, non discriminación e accesibilidade universal das persoas con discapacidade (LIONDAU)

Convención sobre os dereitos das persoas con discapacidade, feita en Nova York o 13 de decembro de 2006.

De conformidade coa normativa, as obras deben ser accesibles e cumprir os parámetros de accesibilidade, que para as obras novas e aquelas de reforma que o permitan deben cumprir os requisitos fixados para un nivel de accesibilidade denominado “accesible”. Para aquelas obras de reforma en que non poidan cumprirse os parámetros do nivel accesible a normativa establece uns parámetros para o que denomina un nivel “practicable”, que con carácter mínimo e obrigatorio deben cumprir todos os proxectos de obras a partir da entrada en vigor das normas vixentes. Por todo iso vémonos obrigados a

ESIXIR:

Que en arranxos de rúas, parques, prazas, viarias e colexios así como monumentos se cumpra a normativa respecto da accesibilidade (http://msierrahoyos.googlepages.com/MANUAL-VADOS-Y-PASOS-PEATONALES1.pdf). As beirarrúas deben levar ramplas con cota cero, isto é, beirarrúas que cheguen a niveis de chan sen deixar ningún bordo e que a pendente da rampla non exceda o máximo recollido pola lei (comprobamos que nalgunhas obras que xa se están executando isto non se cumpre). En acondicionamento de locais deben atenderse os criterios de accesibilidade facendo que todos os locais poidan ser usados cos usuarios con diversidade funcional: aseos adaptados, ascensores para comunicar as distintas plantas, portas con medidas mínimas de acceso, aparcadoiros reservados ás persoas con discapacidade, mobiliario urbano accesible, espazos reservados para ser ocupados polas persoas con discapacidade (en aulas, salas de reunións, locais de espectáculos ou outros análogos).

Esperando que sexan atendidos todos os puntos aquí sinalados, deixámoslle a efectos de notificación a dirección da nosa Asociación que figura ao principio do escrito, así como o noso correo electrónico diversidadefuncionalferrol@hotmail.com

Saúdalle atentamente

Mª Consolación Morado Martínez

Ferrol, 15 de Xullo de 2009.

P.D.- Pasamos copia desta carta ao Foro de Vida Independente e ao Foro de Postpolio. Tamén a publicaremos no noso blog http://rachandobarreiras.blogspot.com/ para información dos nosos socios.

ILMO. Sr. ALCALDE DO CONCELLO DE ****

FEIRA DE MOSTRAS INTERNACIONAL

2009-07-10T04:45:00.000-07:00

Unha de información xeral para os usuarios que son miles...

Como sabedes, a Feira de Mostras do Noroeste púxose a funciona unha vez máis e quixemos saber os buses adaptados que se poden usar para chegar ata alí.

Cóntovos:

Desde Neda circula o 1-2 pasando por Narón, atravesando Ferrol, o porto e chegando finalmente á Feira.

Desde Ferrol sae o nº 4 que parte de Canido e Ten paradas en Rúa Pontevedra, Euskadi, Av. Esteiro, Correos e segue camiño da Feira.

Na liña 1-2 hai cinco buses circulando dos cales tres teñen rampla. No catro circulan os autobuses que van normalmente nesta liña.

Tamén os comunicamos que estamos a reclamar constantemente a Tranvías Ferrol que o último bús que hai no día, sexa de piso baixo, e decír, que este adaptado para persoas con diversidade funcional física.

Desesámosvos unha agradable visita.

Creado por Olga

¡¡ACCESO XA!! ¡¡LAVADO DE CARA ,NON!!

2009-07-10T03:13:00.000-07:00

Foto tomada da Voz de Galicia

Constantemente convídannos a acudir a actos de toda índole (teatro, música...) no Centro Cultural Torrente Ballester, e nunca podemos acceder a devandita CAPELA DO ANTIGO HOSPITAL polo que resulta ser unha burla e unha violación dos DEREITOS HUMANS e damais Leis que recollen o dereito a accesibilidade dás PERSOAS CON DIVERSIDADE FUNCIONAL FÍSICA, como son o Decreto de Eliminación de Barreiras de 1997 dá CCAA de Galicia, a Liondau (Lei 47/2007 de 26 de Decembro),e a Convención dá ONU do 13 de Decembro 2006.

Incumplense tanto as Leis como os Regulamentos dás mesmas. Tamén se incumplen as sancións económicas que deberíase a Administración autoimpoñer polo seu delito contra os dereitos humás.

ESIXIMOS que Dado que ou Concello vai comezar a rehabilitación do Centro Cultural Torrente Ballester, se contemple a INSTALACIÓN DOS MEDIOS TÉCNICOS NECESARIOS (ELEVADOR, RAMPLAS, PLATAFORMAS) PARA PODER PARTICIPAR DÁ CULTURA COMA O RESTO DOS CIDADÁS E CIDADÁNS DE FERROL.
Levamos tantos anos reclamando a adaptación do centro como leva en activo dito edificio sendo utilizado para actividades culturais, e asemade seguimos sendo discriminados .

REIVINDICAMOS o inmediato cumprimento dá normativa vixente antes que calquera outra reforma do Centro Cultural Torrente Ballester. Consideramos que os Dereitos Humáns dás persoas con diversidade funcional físicas teñen prioridade ante calquer blanqueado de fachada ou outra obra.

Leer aquí

Creado por Mari Moriado

INXENIERÍA PARA TODOS

2009-07-03T01:22:00.000-07:00

Hoxe queremos mostrarvos unha moi boa idea que patentou Jesús Sánchez, un enxeñeiro da Escola Técnica Superior de Enxeñerías Industrial e Aeronáutica de Terrassa en España ideada especialmente para o uso de persoas con mobilidade reducida.

Nós pómosvos o vídeo, e se queredes saber máis pulsar no enlace

http://www.fierasdelaingenieria.com/escalera-mecanica-para-personas-con-discapacidad/

Creado por Mari

PREMIO O MELLOR BLOG SOLIDARIO

2009-07-01T03:09:00.000-07:00

O creador do Blog "Reganosa Ilegal", comunicounos que presentou o seu blog a un concurso de caracter nacional de Blogs e que doará o premio íntegro á nosa Asociación.

Desde aquí queremos agradecer o xesto, gañe ou non o premio e animamos a todos a entrar no seu blog:

http://ferrolsuso.blogspot.com/

e a votar pola súa páxina en:

http://lablogoteca.20minutos.é/reganoa-ilegal-7288/0/

e convidámosvos a votar por él, ¡¡gañaremos todos!!

¿CÓMO SOLICITO A XUSTIZA GRATUITA?

2009-07-01T01:37:00.000-07:00

A Constitución española, no seu artigo 119, establece que a xustiza será gratuíta cando así o dispoña a Lei e, en todo caso, respecto de quen acrediten insuficiencia de recursos para litigar.

O contido do dereito á asistencia xurídica gratuíta está determinado por Lei 1/1996, de 10 de xaneiro (BOE núm. 11, de 12 de xaneiro),en cumprimento do mandato constitucional desenvolvido pola Lei Orgánica do Poder Xudicial.

Nós desde o noso Blog, queremos que conozcais se teneis dereito ou non a xustiza gratuita, e onde podeis acudir para solicitala, é por iso que vos ofrecemos un breve resumo sobre o tema, que como vereis procede de Cogami, así como o Boe onde se ofrece o formulario que teneis que presentar se quereis solicitar a xustiza gratuíta para vós.

Asistencia xustiza gratuita
Soliciude de xustiza gratuita

Creado por Begoña

¡¡ NECESITO UN ASCENSOR!!

2009-07-01T01:06:00.000-07:00

Hoxe gustaríanos destacar no noso Blog este articulo publicado na revista ELKARTE, no seu boletín nº 34 da Confederación Coordinadora de Persoas con Discapacidade Física da Comunidade Autónoma do Pais Vasco.

Desde aquí queremos que todas esas comunidades de veciños saiban que segundo unha Sentenza do Tribunal Supremo "todos os propietarios deben contribuír sen exclusións aos gastos, e segundo a súa cota de participación " da instalación dos ascensores.

Á súa vez, outra sentenza do Tribunal Supremo di que "os propietarios dun inmoble (baixo ou lonxa)están obrigados a soportar as servidumes imprescindibles para facilitar as obras de accesibilidade e de eliminación de barreiras arquitectónicas necesarias", como sería o caso da instalación dun ascensor.

Desde agora terano un pouco máis fácil para levar a cabo unha instalación tan importante como é o ascensor nos edificios, pois aínda que todos non somos persoas con diversidade funcional, o que si é certo, é que todos imos envellecendo, co cal, tarde ou cedo, necesitaremos usar o ascensor.

Deixámosvos os enláces aquí para que podais lelo .

Página 1
Pagina 2

Creado por Begoña

PARADOXAS DOS NOSOS ADMINISTRADORES

2009-06-26T05:11:00.000-07:00

De BARREIRAS CARANZA 09

Non farían falta novos Plans E para levar adiante as obras de accesibilidade na nosa comarca.

É paradoxal observar como non se aplicca unha política de aforro nas obras que se están facendo nas rúas Emilia Pardo Bazán, Armada Española, Lepanto, Juan de Austria etc. que se dedican a levantar as beirarrúas para colocar o novo alumado ou arranxar as fochancas ou arranxar os xardíns. De acordo coa Convención da ONU,ou con a reivindicamosLei 505/2007 de condicións básicas de accesibilidade e non discriminación de persoas con discapacidade para acceso a espazos públicos urbanizados e edificacións, nos revindicamos o dereito a que se fagan as ramplas alí onde se precise con cota cero aproveitando as obras iniciadas e que supomos evitaria un malgasto innecesario ao ter que promover novos Plans E

De Diversidade Funcional Ferrol

Creado por Mari

GRAVIDADE CERO: UNHA APROXIMACIÓN A STEPHEN HAWKING

2009-06-26T00:43:00.000-07:00

Propuxémonos facer honra a persoas con movilidade reducida notables traéndoos ás nosas páxinas e comenzaremos con Stephen Hawking porque nos parece o suficientemente notable e o suficientemente discapacitado como para que nos ocupemos del.

Stephen Hawking naceu en Oxford en 1942. Fillo de Frank e Elizabeth Hawking, ten dúas irmás máis novas, Philippa e Mary, e un irmán adoptivo, Edward. O seu pai era investigador médico e quería que Stephen fose tamén médico, pero el prefería as Matemáticas aínda que ao final optou por estudar Física. Hawking tiña todos os boletos para triunfar, fixo unha carreira brillante en Oxford e desde alí trasladouse a Cambridge para facer unha tese sobre relatividade xeral e cosmoloxía. Tras unha tempada na que cada vez se ía sentindo máis torpe e máis débil decide facerse unhas probas e en 1963 diagnostícanlle Esclerose Lateral Amiotrófica ou enfermidade de Lou Gehrig. Isto non impide que faga unha viaxe a Persia onde contrae un virus que agrava os síntomas da súa enfermidade e deteriora as súas condicións físicas. É enton cando os médicos vaticínanlle que non lle dará tempo a finalizar a súa tese. Así as cousas, Stephen decide gozar ao máximo o que lle queda de vida e deixar aparcados os seus estudos. Pasados os dous anos cruciais nos que debía producirse o fatal desenlace, viuse que a súa enfermidade non evolucionaba tan desfavorablemente como se creu. É entón cando coñece a Jane Wilde que sería o gran amor da súa vida e coa que quere casar, pero para iso necesita conseguir unha economía estable polo que decide seguir adiante co seu doutoramento e contra todo pronóstico, non só se doutora en Cambridge senón que traballa como investigador, como profesor e finalmente accede a Cátedra Lucasiana da mesma Universidade, praza que fora ocupada no seu momento por Isaac Newton.

"Non podes permitirche estar discapacitado en espírito á vez que físicamente" afirma Hawking e quizais aplica esta máxima a toda a súa vida. A máis diso os seus logros profesionais, que son moitos e da súa Teoría do Big Bang, coñecida por todos, Hawking non deixou que a enfermidade o illase ou o separase do mundo. En 1965 casa con Jane Wilde coa que tivo tres fillos: Robert, Lucy e Timothy. Non acaban aquí os seus problemas. En 1985 sofre unha pneumonía que lle pon ao bordo da morte. Os médicos chegaron a suxerir que non valía a pena mantelo con vida conectado a unha máquina, pero a súa muller non se resigna e decide trasladalo a Cambridge onde un cirurxián practícalle unha traqueotomía que lle salva a vida, pero o deixa sen fala para sempre. A partir de entón, Stephen comunicarase a través dun sintetizador de voz que deseñou para el Walter Woltosz, un experto en informática de California. Co tempo foi perdendo case toda a musculatura voluntaria, ata para manter erguido o pescozo. Manexa a cadeira mediante un computador que controla con movementos de cabeza e ollos.

Tras 26 anos de matrimonio, Hawking divorciouse de Jane para casar coa súa enfermeira Elaine Mason. Este matrimonio estivo rodeado de toda clase de rumores. Ao principio díxose que o divorcio da súa primeira muller debeuse á infidelidade de Hawking. Máis adiante especulouse coa posibilidade de que Mason estivese maltratando física e psicolóxicamente ao científico, pero Hawking saíu en defensa da súa muller negándoo todo.

Poderíamos seguir falando de Hawking páxinas e páxinas sobre os seus escritos, a súa vida persoal ou os seus descubrimentos, pero ímonos quedar cunha imaxe: Stephen Hawking viando en gravidade cero desafiando as leis físicas e superándose a sí mesmo unha vez máis en contra do que auguraban os que o daban por morto desde fai máis de corenta anos.

De Blog Asociación

Para saber máis:

http://es.wikipedia.org/wiki/Stephen_Hawking

http://www.portalciencia.net/genioshawking2.html

http://www.lukor.com/ciencia/09042001.html

http://www.intramed.net/contenidover.asp?contenidoID=44431

http://www.taringa.net/posts/imagenes/794325/Stephen-Hawking.html

http://www.laflecha.net/perfiles/ciencia/stephen-hawking

Creado por Olga

DISCRIMINACIÓN OU LAPSUS MENTAIS?

2009-06-19T05:27:00.000-07:00

Transcribimos a carta que lle remitiu Javier Romañach Cabrero o Ministro Señor José Bono Martínez e a resposta de éste diante do discurso que deu nas Illas Canarias

Estimado señor José Bono Martínez,

En primer lugar quería agradecerle su pronta contestación a mi mensaje anterior.

En respuesta a su propia petición, adjunto le mando un archivo de audio en el que podrá escuchar sus declaraciones que textualmente son: "solamente una persona impedida no vería el hecho diferencial".

Lo primero que he hecho es ir al diccionario de la Real Academia, para ver a qué se refiere la palabra y he encontrado:

impedido, da.

(Del part. de impedir).

1. adj. Que no puede usar alguno o algunos de sus miembros. U. t. c. s.

Por lo tanto entiendo que se refería usted a personas como yo (tengo una tetraplejia y no puedo "usar algunos de mis miembros"), personas a las que la sociedad les impide participar plenamente en su seno, a base de discriminación y desigualdad de oportunidades.

Para que entienda usted mejor el efecto de sus palabras, se las voy a trasponer a otros colectivos discriminados por su diferencia:

"solamente una persona homosexual no vería el hecho diferencial"

"solamente una mujer no vería el hecho diferencial"

"solamente una persona inmigrante no vería el hecho diferencial"

Tan indignante como estas frases es la que usted pronunció, y por lo tanto contravino el artículo 8 de la Convención sobre los derechos de las personas con discapacidad (diversidad funcional) de la ONU, que es ley en España.

Por ello y aún aceptando que fue un lapsus linguae, le solicito una rectificación pública y le animo a que nos reciba a mí y/o a otros compañeros y compañeras del Foro de Vida Independiente, para que conozca de primera mano a personas que se creen lo que dice la Convención y luchan diariamente por difundirla y por conseguir que se cumpla.

Señor Bono, esta Convención supone un cambio radical de visión sobre nuestra realidad humana, una visión en la que nosotros creemos firmemente y que debería ser promocionada. "No somos impedidos, vivimos en un sociedad que nos impide participar".

A la espera de poder transmitirle personalmente nuestras inquietudes y nuestras demandas, reciba un cordial saludo,

Javier Romañach Cabrero
Foro de Vida Independiente

PD - mando copia de este mensaje al Foro de Vida Independiente, una agrupación ciudadana coordinada por Internet que lucha por la dignidad y la libertad del colectivo de personas discriminadas por su diversidad funcional (discapacidad)

-----Mensaje original-----
De: José Bono Martínez
Enviado el: miércoles, 17 de junio de 2009 15:47
Para: Javier Romañach Cabrero
Asunto: [SPAM]Re: Declaraciones en Canarias - "Sólo un discapacitado no vería el hecho diferencial canario"

Estimado Javier:

Quisiera, en primer término, agradecerle el tono educado de su escrito para, de inmediato, pedirle disculpas si en algo de lo dicho durante mi reciente viaje a Canarias pudiera haberle molestado, bien por torpeza en mis palabras o por que éstas hubieran sido equivocadamente transcritas.

Sin embargo, no tengo constancia de que de mi boca saliera la palabra "discapacitado" o cualquier expresión que directa o indirectamente pudiera interpretarse en términos ofensivos hacia personas con algún tipo de discapacidad. Le ruego que si, a través de la radio o la televisión, ha escuchado de mi propia voz alguna expresión hiriente tenga la bondad de comunicármelo para poder rectificarla.

En todo caso, y aun admitiendo errores involuntarios que en el uso del lenguaje todos cometemos en ocasiones, comparto con usted la necesidad de reforzar cuantas iniciativas vayan en consonancia con su escrito.

De hecho, y en mi caso como presidente que lo fui durante 21 años de Castilla-La Mancha, tuve oportunidad de responder a esta demanda de iniciativas de apoyo a los discapacitados, hablando con hechos y no sólo con palabras mejor o peor pronunciadas y/o transcristas por la prensa.

A este juicio inapelable me expongo, siendo los mejores testigos,antes que los periodistas, las asociaciones de mi región con las que, si lo considera, puede ponerse en contacto al respecto.

Pese a todo, mis disculpas si fueran exigibles y un cordial saludo.

José Bono

----- Original Message -----

From: Javier Romañach Cabrero

Sent: Friday, June 12, 2009 1:26 PM

Subject: Declaraciones en Canarias - "Sólo un discapacitado no vería el hecho diferencial canario"

E AGORA QUE? SEÑORES BANQUEROS...

2009-06-19T01:31:00.000-07:00

Estos días as persoas con movilidade reducida, están encabuxadas, porque a Caixa Galicia decidiu pechala sucursal da Avenida de Castelao, de Caranza. E onde imos agora para retirar diñeiro? Onde pedimos préstamos nós? Xa está. Vamos a rua Juan de Austria que nos atenderán moi ben, seguro

Ja, pero cando chegamos ali, ¿que atopamos? ¡ESCALEIRAS! Si, pero neste caso as escaleiras non son mecánicas, non,non. Son fixas. ¿Que facemos agora? Xa está, faremos como en séculos pasados, chamaremos os da oficiña .... ...mediante canóns, señais de fume, mellor paloma mensaxeira.

E cando o da Caixa poda baixar, falaremos das miñas contas, de que necesito axuda económica para soluciónar unha débeda que teño, quero pagar tamén os recibos,... mentres a miña veciña escoita e mira para min, mentras come un anaco de pan. ¡Xenial! Mira para mín e sorri como pensando ¡Pobre, necesita diñeiro!. Ela non ten problema, sube as escaleiras e retira diñeiro do caixeiro,so ten que esperar a cola mentras escoita a nosa conversa.... Pero, para rematala xogada, Ahhhhh¡¡¡ Mollanse os papeis, e collo monumental cabreo mentres o da Caixa non deixa de disculparse.....Teremos que repetir parte do papeleo porque está mollado coa chuvia...

¿que? ¡Vamos a seguir así toda a vida?
O día 27 pechan a sucursal da avenida de Castelao, pero eles ainda non fixeron nada , ainda estarán deliberando se poden adaptala ou porque decidiron pechar a unica sucursal da comarca que era accesible e mentras nós nos preguntamos donde están os "fins sociais" que deben ter as caixas de aforros.

Seguimos a sofrir a discriminación social e ninguen toma as medidas oportunas que contemplan as leis como a LIONDAO ou a Convención da ONU

Post scritum: Requiem polo Banco Pastor de Caranza

Creado por Begoña

TRANSPORTE PARA TODOS

2009-06-15T15:17:00.000-07:00

Parada de bus, linea 3, Rua Alcalde Quintanilla

O transporte para todos contempla os AUTOBUSES DE PISO BAIXO, os cales supoñen un avance importantisimo para a AUTONOMIA das PERSOAS con MOVILIDADE REDUCIDA. O feito de poder desplazarse no transporte urbán ou interurbán (ainda sin ningunha línea adaptada) supón conseguir a participación na comunidade como calquera outro cidadán. Os autobuses deben baixar o piso diante de calquera persoa con cadeira de rodas, bastóns ou movilidade reducida coma as persoas maiores.

O transporte adaptado propicia a VISIBILIDADE das persoas con diversidade na sociedade e NORMALIZA a realización dos actos cotidiáns de todos e todas.
Reivindicamos desde eiquí o cumplimento das leis e da Convención da ONU, adaptando todalas paradas de autobuses da comarca para poder acceder os autobuses sen perigo das nosas vidas. tamén reivindicamos a adaptación das líneas interurbanas e a súas paradas.

Mostramos unha imaxen de como se pode adaptar unha PARADA DE AUTOBUS facilitando o acceso e salvando calquer desnivel das beirarrúas ou desde as plataformas dos buses ou autocares. Xa funciona en cidades como Barcelona, e outras do estado español.

(www.gitma.es/accesibilidad)

Creado por Mari

O QUE NON SE VE NON EXISTE

2009-06-15T14:28:00.000-07:00

De RAMPAS Y ACERAS INACCESIBLES 09

Eiquí a Comisaria de Policia de Ferrol, a accesibilidade é unha sinal do que se respetan as leis na nosa comunidade... As beirarrúas de ambolos lados sen rampas. e o acceso ó edificio outro tanto.
O millor é para persuadirnos de facer calquera denuncia dos nosos dereitos ou tal vez porque creen que somos cidadans de 3ª ou que somos INVISIBLES.
Creado por Mari

VIAXE CON NOSOTROS...

2009-06-12T03:13:00.000-07:00

Esta é a nova actuación do Concello de Ferrol, rúa Juan de Austria, Caranza.

Viñeron facer algunhas reparacións polo barrio (poucas, por certo) e decidiron que era bo reparar esta beirarrúa, na que todos os días os coches aparcaban enriba . Para evitalo, puxeron uns bolardos ¡¡que boa idea!!.

DeDiversidade Funcional Ferrol

Agora, os coches con rodas xa non aparcan, pero ¡¡As CADEIRAS DE RODAS NON PASAN!!

Creada por Bego

ODISEA EN CARANZA

2009-06-12T02:36:00.000-07:00

De Collage accesibilidad Caranza 09

Si señores, moito dicir que se a LIONDAU, que se a Lei 505/2007 de condicións básicas de accesibilidade e non discriminación de persoas con discapacidade para acceso a espazos públicos urbanizados e edificacións, que se a Convención da ONU, etc... pero conseguiron que viaxar en Caranza ata un supermercado ou un banco sexa toda ¡¡UNHA AVENTURA!!, e converteron ás persoas con diversidade funcional nos novos Indiana Jones de Ferrol que realizan toda clase de peripecias para chegar ao lugar de destino desexado.

¡¡DENUNCIEN!! ¡¡POLO BEN DE TODOS!!

MÁIS VALE TARDE QUE NUNCA

2009-06-12T01:47:00.000-07:00

Os xuices déronse conta de que hai unha perversa igualdade no desastre e así o ditaminaron ao recoñecer que tres pasaxeiros xordos tiñan dereito a voar aínda que non fosen tutelados por unha persoa oínte. Tras moitos anos de meditación, ao fin púidose ver que un pasaxeiro xordo pódese caer tan ben dun avión como un pasaxeiro con capacidade auditiva.

Non foi sen tempo, xa que , os feitos remóntanse ao ano 2004 e a multa foi máis simbólica que exemplar: un euro a cada viaxeiro agravado, pero polo menos o recoñecemento moral que se perseguía está aí. ¡ Felicidades compañeiros !

Con todo a Lei 49/2007, de 26 de Decembro (LIONDAU), pola que se establece o réxime de infraccións e sancións en materia de igualdade de oportunidades, non discriminación e accesibilidade universal das persoas con discapacidade publicada no BOE do 27 de Decembo de 2007 aparece no Capítulo Sancións:

1.- As infraccións serán sancionadas con multas que irán desde un mínimo de 301 euros ara un máximo de 1.000.000 de euros.

Por que o xuíz preferiu unha multa simbólica no canto dunha multa regulada? Ata que século haberá que esperar para que a Igualdade sexa un dereito?

http://www.lavozdegalicia.es/dinero/2009/06/01/00031243870563675266962.htm

Creado por Olga

NOVAS PRAZAS DE APARCADOIROS

2009-06-03T08:09:00.000-07:00

A Concellería de Seguridade Cidadá comunicou esta mañá que se crearán 24 NOVAS PRAZAS DE APARCADOIRO reservado PARA PERSOAS CON MOBILIDADE REDUCIDA polos distintos barrios da nosa cidade. As rúas nas que se crearán son as seguintes:

- 2 prazas na rúa Pedro Carvajal
- 1 praza na rúa Juan de Austria
- 1 praza na rúa Francisco Querol Lombardero
- 1 praza na rúa Alvaro Cunqueiro
- 2 prazas na rúa Muñoz e Torrero
- 2 prazas na rúa Cuntis
- 1 praza na rúa Sol
- 1 praza na rúa Sánchez Barcáiztegui
- 3 prazas na rúa María
- 2 prazas na rúa Terra
- 2 przas na rúa Concepción Arenal
- 1 praza na Praza do Callao
- 1 praza na rúa Méndez Nuñez
- 1 praza na praza de Fernández Martín
- 2 prazas na rúa da Igrexa

Dende aquí nós facemos unha reflexión e nos preguntamos ¿de qué valen as reservas de aparcadoiros para persoas con mobilidade reducida se cando se comunica as autoridades pertinentes que unha praza está ocupada por un coche sen tarxeta, non atenden dita denuncia e a grúa non aparece a retiralo coche? Onde aparcamos nós, se nin as autoridades fan nada porque se cumpran as normas? Volver a túa casa ata que otro día encontres un lugar accesible onde aparcar?

Se alguén ten algunha outra suxerencia ou necesidade, o pode comunicar a esta Asociación e logo nós a plantexaremos a Concellería de Seguridade Cidadá.

2009-06-02T16:57:00.000-07:00

Conchi
Presidenta de ACAMFE

10º Premios

Diario de Ferrol

"É posible romper a invisibilidade das persoas con diversidade"

Ver enlace aqui

¡ORO Y PLATA!

2009-05-29T03:51:00.000-07:00

De Clube Powerfenix

Parabéns os nosos deportistas José Luis Permuy e Luis Miguel Pita por conquerir o pasado 23 de Maio no Campionato de España en Madrid, de Powerlifting ( Halterofilia Adaptada) os seguintes Premios:

José Luis Permuy con 60 Kg e levantamentos de 130 e 135 Kg: ORO
Luis Miguel Pita con 75 Kg e levantamento de 161,5 Kg: ORO

Clasificación Xeral:

José Luis Permuy: ORO
Luis Miguel Pita: PLATA

Convidámosvos a participar neste deporte que premia o esforzo persoal e favorece físicamente, no Clube Powerfenix, sito nos locais da Asociación " Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas" na rúa Colon esq. Mendizabal B/4 P/5 Baixos 38-39 , 15403 Ferrol

Podemos ver mais se pinchas aqui

Creado por Mari Morado, Presidenta Clube Powefenix

065, EN QUE PODO AXUDARLLE?

2009-05-29T01:34:00.000-07:00

O teléfono de Transporte Adaptado, o 065, está empezando a funcionar, pero non temos moitas noticias del. É certo que se cantaron as súas marabillas alá polo 2007, pero a día de hoxe segue sendo o gran descoñecido. Para intentar paliar esta situación e acabar coa nosa ignorancia infiltrámonos no teléfono que nos deron na Xunta: 902 222 065 e isto é o que nos contaron:

O teléfono está pensado para transportes a médicos, mutualidades, equipamentos sociais (saúde, educación, abasto, deporte), centros ocupacionais e vida social nesta orde de prioridades. Para dispor dos servizos do Transporte Adaptado hai que presentar unha solicitude na Delegación da Consellería de Igualdade e Benestar Social cuxo modelo de impreso aparece no Decreto 195/2007 de 13 de setembro

http://www.seg-social.es/imserso/normativas/depccaa/gad1952007dep.pdf A solicitude pode ser presentada ou enviada por correo na:
Delegación da Consellería de Igualdade e Benestar Social
Av. do Exército, 2
15006 A Coruña.
Tlf.- 981 185 771.
Xunto á solicitude presentaranse os seguintes documentos:
-Copia do DNI
-Certificado de Empadroamento.
-Certificado de Minusvalía ≥ 65% ou Certificado de Dependencia.
-Informe dos Servizos Sociais do Concello conforme o solicitante non pode usar os transportes públicos.
-Copia da Declaración do Imposto sobre a renda das persoas físicas.

Unha vez que se obteña resposta debemos dirixirnos ao citado 902 222 065 para entrar nas listas e atenderannos por rigorosa orde de prioridade.

Alguén o probou? Gustaríanos coñecer as vosas experiencias...

Creado por Olga

POR UNHA EDUCACIÓN INCLUSIVA

2009-05-22T03:33:00.000-07:00

Porque todos temos dereito a unha educación según se establece no artigo 27 da Constitución Española 1978, para o desenrrolo da personalidade humá no respeto os principios democráticos de convivencia e ós dereitos e liberdades fundamentais.

O acceso a educación obrigatoria e a liberdade de elección de centro é un dereito esixible, independentemente da diversidade do alumnado e da súas discapacidade.

De Grupo Diversidade Funcional Ferrol

Aceptala inclusión supón un proceso, que implica cambios na filosofía, no currículum, a estratexia de ensinanza e a organización estructural no sistema ordinario da educación, sen reunuciar as axudas ou apoios indivicuais que todo alumno/a poda necesitar.

De Grupo Diversidade Funcional Ferrol

Por todo isto, a Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas, apoia e adhírese o manifesto publicado por Down España.

Se queres leerlo manifesto, pulsa aqui

¡¡SÉGUEN A IGNORARNOS!!

2009-05-22T00:56:00.001-07:00

As sempiternas barreiras arquitectónicas en contra da autonomía das persoas con diversidade funcional.

Nesta ocasión, as beirarúas das rúas Españoleto e Colón non teñen rampas para acceder cunha cadeira de rodas...

De Asoc. Grupo Diversidade Funcional Ferrol

De Asoc. Grupo Diversidade Funciona Ferrol

Por outro lado, o Banco Pastor non só non ten acceso o seu interior para as persoas con movilidade reducida, senón que fixo unha RAMPA ¡¡ CON ESCALÓN FRONTAL E LATERAL!! que impide tamén acceder ó caixeiro

De Asoc. Grupo Diversidade Funcional Ferrol

As sancións poden ser de un mínimo de 301 euros ata 1.000.000 de euros segundo a LIONDAU( Ley 49/2007, de 26 de decembro)

De Asoc. Grupo Diversidade Funcional Ferrol

A "Lei de Igualdade de Oportunidades e non Discriminación e Accesibilidade Universal das Persoas con Discapacidade", a " Lei de Eliminación de Barreiras Arquitectónicas da Comunidade Galega", e a "Convención da ONU" son ¡¡INFRINXIDAS DE CONTINUO POLOS NOSOS ADMINISTRADORES!!

Creado por Mari

O CONTO DE NUNCA ACABAR

2009-05-19T04:04:00.001-07:00

Unha das nosas asociadas denuncia que hai obras recentemente feitas que non cumpren a normativa de accesibilidade. Así nunca se conseguirá unha cidade adaptada. Esta vez a denuncia vénnos do Concello de Narón. Transcribimos en castelán tal como nos pasaron a carta orixinal:

“Con motivo de la obra de construcción de aceras en un tramo de la Estrada da Gándara presenté la correspondiente reclamación por varios motivos: 1) Las rampas no están bien hechas y no llegan a ras de suelo por lo que resultan inservibles para sillas de ruedas. 2) Hay un puente que pasa por encima de la vía del tren donde la acera es muy estrecha y no hay ninguna barandilla protectora con el consiguiente peligro para todo tipo de usuarios tanto de silla de ruedas como personas que van a pie. Espero que esto se subsane porque no vale de nada hacer una obra nueva si no se vigila que se cumpla la legalidad vigente respecto a accesibilidad.

Aprovecho esta ocasión para pedir que se cumpla la ley en normas de accesibilidad y que no se admitan rampas que no lleguen a ras de suelo porque esto las hace inviables para los usuarios y el gasto generado es inútil. Le pongo un ejemplo concreto (podría encontrar miles): Rúa Pista Isolina, delante de la pizzería La Mamma en la Gándara, hay dos rampas recién construidas que tienen una ligera inclinación, pero acaban en un bordillo bastante considerable. Me pregunto si no hay nadie que vigile las obras urbanas y les dé el visto bueno y si no es así, ofrezco mi colaboración voluntaria con el Ayuntamiento, pero por favor, no sigan dejando construir rampas mal hechas o nunca habrá presupuesto para reparar las que ya están mal".

Como ilustración do que se conta mostramos a foto dunha das ramplas de Rúa Pista Isolina, de lonxe e de cerca. De lonxe pode parecer unha rampla ben feita, pintada en rosa e ben acabada, pero se nos achegamos vemos que o que parecía rampla é un chanzo. Sempre nos preguntamos por que os que constrúen ramplas son capaces de entender que os coches sofren ao saltar escaleiras e por iso as ramplas dos garaxes adoitan chegar a niveis de chan. Con todo non parece que se siga o mesmo razoamento para as cadeiras de rodas. Non sofre a cadeira? Non sofre o usuario? Ou simplemente gústanos tirar o diñeiro e facer as cousas mal?

Creado por Olga

2009-05-04T03:16:00.000-07:00

¿E isto que é? Dende logo unha rampa non, e se alguén di que e unha rampa, non sabe o que di, pode que esto sexa unha beirarua retocada para que algún coche non se estropee o subir a la beirarúa na que non poden aparcar...pero una rampa para persoas con diversidade funcional non é. Eso é una chapuza, ¿onde estaría paso de peóns, para cruzar con seguridade? ¿onde estaría a rampa ben feita co seu pavimento especial,a sua inclinación corrrecta ? Esta claro que por parte das autoridades pertinentes hay un interése nulo polo téma.

Presentación Blog (3ª Parte)

2009-04-30T04:03:00.000-07:00

Doutra banda o Estado ratificou a CONVENCIÓN sobre os DEREITOS das PERSOAS con DISCAPACIDADE dentro do marco da ONU, esta Lei obriga os Estados o cumprimento de tódolos seus artígos, e levar adiante políticas de actuación para posibilitar a INTEGRACIÓN das persoas con diversidade funcional.

A realidade é ben distinta, a accesibilidade, as rampas nas beirarúas, nos pasos de peóns, as paradas dos buses, o transporte público adaptado, o taxi adaptado, os establecementos de usos públicos ou privados de uso común, etc.

O transporte público, urbán e interurbán, taxis insuficientes, paradas sen adaptar e deficiente mantenemento das plataformas dos buses.

Cara a Autonomía Persoal dunha persoa con gran dependencia, que precisase un ASISTENTE PERSOAL a lei o contempla soamente no caso de traballar ou estudar, e nós defendemos que a persoa ten dereito a autodeterminación do seu proxeto de vida, tanto se é para estudar ou para resolver os seus asuntos ou asistir a unha Asociación a colaborar. O sistema COPAGO tamén é unha medida que impide conseguir os coidadores informais ou profesionais se as súas rendas exceden a Pensión non contributiva ou G.I.

Hai usuarios ca teñen aprobada cunha contía de 0,01 € e 0,57 € e as súas pensións son de gran invalidez.

Gustaríanos que pasarades polo Local Social da Asociación e faláramos das vosas opinións sobre a nosa problemática e xuntos acadar solucións.

E moi importante que loitemos pola defensa dos nosos intereses.

Quedamos a vosa disposición.

Presentación Blog (2ª Parte)

2009-04-30T03:36:00.000-07:00

Levamos moitos anos reivindicando os nosos dereitos en tódolos ámbitos, na ACCESIBILIDADE, no TRANSPORTE URBÁN E INTERURBÁN, na VIVENDA, no EMPREGO, na EDUCACIÓN, na FORMACIÓN OCUPACIONAL, no LECER e DEPORTE, na VIDA AUTÓNOMA, nas PENSIÓNS, nos CENTROS RESIDENCIAIS...

A nosa loita pasa por diferentes estadios, dende o principio cando nin permitían asciarse e as nosas conquistas de integración esixían centos de reunións e manifestacións nas rúas, sen ter nin medios económicos nin movilidade, nin apoios; ata hoxe en día en que as Asociacións, a pesar da súa importancia social, traballan de xeito diferente, formando parte do sistema e levando a cabo programas ou accións en convenio ca Administración e desenvolvendo actividades nos seus centros sociáis cas escasas subvencións públicas ou privadas que obtéñen

A nova Lei de Promoción da Autonomía Persoal e Prevención da Dependencia nas Persoas Maiores, ou mal denominada Lei de Dependencia, como un dous retos máis grandes do Estado de Benestar veu a ofrecernos grandes expectativas para ter unha VIDA INDEPENDENTE cos apoios económicos e persoais; así como os servicios ou centros de atención necesarios.

Presentación Blog (1ª Parte)

2009-04-29T16:11:00.001-07:00

"De nuevo pisaré las calles de lo que fué Santiago ensantrentado y lloraré por los ausentes" Victor Jara

A Asociación Grupo Diversidade Funcional Ferrol e Comarcas acabamos de crear o noso Blog coma un intento de establecer unha canle de Opinión, de Información e de Denuncia entre todas as Persoas con Diversidade Funcional e o resto da sociedade.

O cambio de denominación "minusválidos" por "Grupo Diversidade Funcional" débese o significado da palabra minusválidos que se ven usando desde fai bastante tempo e que ten unha connotación negativa, de minusvaloración das capacidades da persoa, e "Diversidade", non só non é negativa senón que é inclusiva e normalizadora, indicando cas persoas todas son diversas e distintas, outras teñen diversidade funcional tanto física, como mental, intelectual, orgánica, etc. cos mesmos dereitos cos demáis, cos soportes necesarios como cadeiras de rodas, lingua de signos, ou Asistentes Persoáis.

A participación e a colaboración de todos vós e moi importante. Precisamos que nos enviédes todas as vosas necesidades e demandas para poder facelas chegar onde corresponda e intentar dar unha resposta as mesmas

2009-04-29T00:15:00.000-07:00

Esta foto é da Avenida de Esteiro, é un cruzamento perigoso no que hai cruzar por unhas estradas nas que os coches pasan con bastante velocidade e que a metade das veces esquécense de que hai un paso de peóns...os que crearon este acceso tamén esquecéronse de nós e decidiron facer os pasos adaptados, pero só a medias, de tal xeito que cando pensas que estás seguro, che encontras batallando cunha beirarrúa que apenas podes subir, por non dicir que non a podes subir e con coches pitando porque non apuras e eles teñen présa, ou xa directamente non che ven porque xa van mirando para os coches que baixan pola avenida de Esteiro para poder coarse eles a mesma.

2009-04-28T04:51:00.000-07:00

Aquí temos unha de pasos de peóns non adaptada. Esta foto tamén foi tomada na rúa de detrás de Alcampo, non hai moito más que dicir. A foto fala por sí soa

2009-04-27T07:47:00.000-07:00

Esta foto está tomada en la Carretera de Castilla, en ella podemos observar claramente lo fácil que lo tendría una persona en silla de ruedas para continuar con su camino, tiene dos opciones: o tira la farola abajo, o pasa por encima del coche que está aparcado...o se da la vuelta e intenta otra ruta más accesible y que probablemente le lleve a dar un rodeo interminable...

2009-04-23T07:51:00.000-07:00

¿E o paso de peóns? ¿onde o puxeron? ¿tamén temos que cruzála rúa sen paso de peóns? Outra pifia mais o lote.

Accesibilidade

2009-04-22T09:02:00.001-07:00